noun · femininethird declension
tussēdō
tussēdō f (genitive tussēdinis)
Classical[tʊsˈseː.doː]Ecclesiastical[tusˈsɛː.do]
Meaning
- a cough; often one which is persistent
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | tussēdō | tussēdinēs |
| genitive | tussēdinis | tussēdinum |
| dative | tussēdinī | tussēdinibus |
| accusative | tussēdinem | tussēdinēs |
| ablative | tussēdine | tussēdinibus |
| vocative | tussēdō | tussēdinēs |
tussēdo, ĭnis, f. tussis,
I. a cough, App. M. 9, p. 222, 38.
Origins
- Proto-Indo-European*(s)tew-
- Proto-Indo-European*(s)tewd-
- Proto-Indo-European*tudtís
- Proto-Italic*tussis
- Latintussēdō
Proto-Indo-European *-yétider. Latin -iō Latin tussiō Proto-Indo-European *-Hōder. Latin -ēdō Latin tussēdō From tussiō (“to cough”) + -ēdō.