LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

turrītus

turrītus (feminine turrīta, neuter turrītum)
Classical[tʊrˈriː.tʊs]Ecclesiastical[turˈriː.tus]

Meaning

  1. adjectivetowered, turreted
  2. adjectivetowering, lofty

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeturrītusturrītaturrītum
genitiveturrītīturrītaeturrītī
dativeturrītōturrītaeturrītō
accusativeturrītumturrītamturrītum
ablativeturrītōturrītāturrītō
vocativeturrīteturrītaturrītum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeturrītīturrītaeturrīta
genitiveturrītōrumturrītārumturrītōrum
dativeturrītīsturrītīsturrītīs
accusativeturrītōsturrītāsturrīta
ablativeturrītīsturrītīsturrītīs
vocativeturrītīturrītaeturrīta

turrītus, a, um, adj. turris,
I. set, furnished, or fortified with towers, towered, turreted, castled, castellated (mostly poet.).
I. Lit.
A. Moenia, Ov. Am. 3, 8, 47: muri, id. P. 3, 4, 105: castella, Luc. 6, 39: puppes, Verg. A. 8, 693: elephanti, Auct. B. Afr. 30, 2; 41, 2; Plin. 8, 7, 7, § 22; cf.: inde boves Lucas turrito corpore tetros, Lucr. 5, 1301; called turrita moles, Sil. 9, 239; cf. turriger: tempora murali cinctus turrita coronā, id. 13, 366.—
B. Turrīta, ae, adj. f., tower-crowned, turreted, an epithet of Cybele (v. turriger, II.): dea, Prop. 4 (5), 11, 52. Berecyntia mater, Verg. A. 6, 785: mater, Ov. M. 10, 696; cf. id. F. 4, 219 sq.; Sid. Carm. 5, 13.—
II. Transf., tower-shaped, towering, high, lofly: scopuli, Verg. A. 3, 536: corona, i. e. a lofly head-dress, Luc. 2, 358: caput, Prud. Psych. 183: vertex, Hier. Ep. 130, 7.

Origins

Ancient Greek τύρσις (túrsis)bor. Latin turris Latin -ītus Latin turrītus From turris (“tower”) + -ītus.

Quick answers

What does turrītus mean in Latin?
turrītus, a adjective, means “towered, turreted; towering, lofty”.
How do you pronounce turrītus?
In classical Latin, [tʊrˈriː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [turˈriː.tus].