LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective (nominative masculine singular in -er)

turriger

turriger (feminine turrigera, neuter turrigerum)
Classical[ˈtʊr.rɪ.ɡɛr]Ecclesiastical[ˈtur.ri.d͡ʒer]

Meaning

  1. adjectivepoetichaving turrets, turreted, turret-crowned (an epithet of Cybele, an Earth goddess)

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativein -er
turriger
turrigeraturrigerum
genitiveturrigerīturrigeraeturrigerī
dativeturrigerōturrigeraeturrigerō
accusativeturrigerumturrigeramturrigerum
ablativeturrigerōturrigerāturrigerō
vocativeturrigerturrigeraturrigerum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeturrigerīturrigeraeturrigera
genitiveturrigerōrumturrigerārumturrigerōrum
dativeturrigerīsturrigerīsturrigerīs
accusativeturrigerōsturrigerāsturrigera
ablativeturrigerīsturrigerīsturrigerīs
vocativeturrigerīturrigeraeturrigera

turrĭger, gĕra. gĕrum. adj. turris-gero,
I. turret-bearing, turreted.
I. In gen. (poet. and in post-Aug. prose): umeri elephantorum, Plin. 11, 2, 1, § 4: ferae moles, Sil. 9, 560: urbes, Verg. A. 10, 253: ripae, Claud. Cons. Prob. et Olybr. 229: Antemnae, Verg. A. 7, 631: carinae, Luc. 3, 514; 4, 226.—Of a city: patriae imago turrigero canos effundens vertice crines, Luc. 1, 188.—
II. Tur-rĭgĕra, ae, adj. f., turret - crowned, turreled, an epithet of Cybele, who was represented with a crown of turrets (personifying the earth and its cities): Cybele, Ov. F. 6, 321: dea, id. ib. 4, 224: Ops, id. Tr. 2, 24.

Origins

Ancient Greek τύρσις (túrsis)bor. Latin turris Latin -ger Latin turriger From turris (“tower”) + -ger (“bearing”).

Quick answers

What does turriger mean in Latin?
turriger, a adjective, means “having turrets, turreted, turret-crowned (an epithet of Cybele, an Earth goddess)”.
How do you pronounce turriger?
In classical Latin, [ˈtʊr.rɪ.ɡɛr]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈtur.ri.d͡ʒer].