LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

turpificō

turpificō (present infinitive turpificāre, perfect active turpificāvī, supine turpificātum)
Classical[tʊrˈpɪ.fɪ.koː]Ecclesiastical[turˈpiː.fi.ko]

Meaning

  1. Medieval Latinalsofigurativelytransitiveto defile, to disfigure, to disgrace

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.turpificōturpificābamturpificābōturpificāvīturpificāveramturpificāverō
2nd sg.turpificāsturpificābāsturpificābisturpificāvistīturpificāverāsturpificāveris
3rd sg.turpificatturpificābatturpificābitturpificāvitturpificāveratturpificāverit
1st pl.turpificāmusturpificābāmusturpificābimusturpificāvimusturpificāverāmusturpificāverimus
2nd pl.turpificātisturpificābātisturpificābitisturpificāvististurpificāverātisturpificāveritis
3rd pl.turpificantturpificābantturpificābuntturpificāvērunt
turpificāvēre
turpificāverantturpificāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.turpificemturpificāremturpificāverimturpificāvissem
2nd sg.turpificēsturpificārēsturpificāverīsturpificāvissēs
3rd sg.turpificetturpificāretturpificāveritturpificāvisset
1st pl.turpificēmusturpificārēmusturpificāverīmusturpificāvissēmus
2nd pl.turpificētisturpificārētisturpificāverītisturpificāvissētis
3rd pl.turpificentturpificārentturpificāverintturpificāvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.turpificorturpificābarturpificābor
2nd sg.turpificāris
turpificāre
turpificābāris
turpificābāre
turpificāberis
turpificābere
3rd sg.turpificāturturpificābāturturpificābitur
1st pl.turpificāmurturpificābāmurturpificābimur
2nd pl.turpificāminīturpificābāminīturpificābiminī
3rd pl.turpificanturturpificābanturturpificābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.turpificerturpificārer
2nd sg.turpificēris
turpificēre
turpificārēris
turpificārēre
3rd sg.turpificēturturpificārētur
1st pl.turpificēmurturpificārēmur
2nd pl.turpificēminīturpificārēminī
3rd pl.turpificenturturpificārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.turpificāturpificāre
pres. 2nd pl.turpificāteturpificāminī
fut. 2nd sg.turpificātōturpificātor
fut. 3rd sg.turpificātōturpificātor
fut. 2nd pl.turpificātōte—
fut. 3rd pl.turpificantōturpificantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveturpificāreturpificārī
perfect infinitiveturpificāvisseturpificātum esse
future infinitiveturpificātūrum esseturpificātum īrī
present participleturpificāns—
perfect participle—turpificātus
turpificāta, turpificātā, turpificātae, turpificātam, turpificātārum, turpificātās, turpificātī, turpificātōrum, turpificātōs
future participleturpificātūrus
turpificātūra, turpificātūrā, turpificātūrae, turpificātūram, turpificātūrārum, turpificātūrās, turpificātūre, turpificātūrī, turpificātūrīs, turpificātūrō, turpificātūrōrum, turpificātūrōs, turpificātūrum
turpificandus
gerundturpificandī, turpificandō, turpificandumsupineturpificātum, turpificātū

Origins

From turpis + faciō.

Quick answers

What does turpificō mean in Latin?
turpificō, a verb, means “to defile, to disfigure, to disgrace”.
What are the principal parts of turpificō?
turpificō, turpificāre, turpificāvī, turpificātum (first conjugation).
How do you pronounce turpificō?
In classical Latin, [tʊrˈpɪ.fɪ.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [turˈpiː.fi.ko].