verbfirst conjugation
turpificō
turpificō (present infinitive turpificāre, perfect active turpificāvī, supine turpificātum)
Classical[tʊrˈpɪ.fɪ.koː]Ecclesiastical[turˈpiː.fi.ko]
Meaning
- Medieval Latinalsofigurativelytransitiveto defile, to disfigure, to disgrace
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | turpificō | turpificābam | turpificābō | turpificāvī | turpificāveram | turpificāverō |
| 2nd sg. | turpificās | turpificābās | turpificābis | turpificāvistī | turpificāverās | turpificāveris |
| 3rd sg. | turpificat | turpificābat | turpificābit | turpificāvit | turpificāverat | turpificāverit |
| 1st pl. | turpificāmus | turpificābāmus | turpificābimus | turpificāvimus | turpificāverāmus | turpificāverimus |
| 2nd pl. | turpificātis | turpificābātis | turpificābitis | turpificāvistis | turpificāverātis | turpificāveritis |
| 3rd pl. | turpificant | turpificābant | turpificābunt | turpificāvērunt turpificāvēre | turpificāverant | turpificāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | turpificem | turpificārem | turpificāverim | turpificāvissem |
| 2nd sg. | turpificēs | turpificārēs | turpificāverīs | turpificāvissēs |
| 3rd sg. | turpificet | turpificāret | turpificāverit | turpificāvisset |
| 1st pl. | turpificēmus | turpificārēmus | turpificāverīmus | turpificāvissēmus |
| 2nd pl. | turpificētis | turpificārētis | turpificāverītis | turpificāvissētis |
| 3rd pl. | turpificent | turpificārent | turpificāverint | turpificāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | turpificor | turpificābar | turpificābor |
| 2nd sg. | turpificāris turpificāre | turpificābāris turpificābāre | turpificāberis turpificābere |
| 3rd sg. | turpificātur | turpificābātur | turpificābitur |
| 1st pl. | turpificāmur | turpificābāmur | turpificābimur |
| 2nd pl. | turpificāminī | turpificābāminī | turpificābiminī |
| 3rd pl. | turpificantur | turpificābantur | turpificābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | turpificer | turpificārer |
| 2nd sg. | turpificēris turpificēre | turpificārēris turpificārēre |
| 3rd sg. | turpificētur | turpificārētur |
| 1st pl. | turpificēmur | turpificārēmur |
| 2nd pl. | turpificēminī | turpificārēminī |
| 3rd pl. | turpificentur | turpificārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | turpificā | turpificāre |
| pres. 2nd pl. | turpificāte | turpificāminī |
| fut. 2nd sg. | turpificātō | turpificātor |
| fut. 3rd sg. | turpificātō | turpificātor |
| fut. 2nd pl. | turpificātōte | — |
| fut. 3rd pl. | turpificantō | turpificantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | turpificāre | turpificārī |
| perfect infinitive | turpificāvisse | turpificātum esse |
| future infinitive | turpificātūrum esse | turpificātum īrī |
| present participle | turpificāns | — |
| perfect participle | — | turpificātus turpificāta, turpificātā, turpificātae, turpificātam, turpificātārum, turpificātās, turpificātī, turpificātōrum, turpificātōs |
| future participle | turpificātūrus turpificātūra, turpificātūrā, turpificātūrae, turpificātūram, turpificātūrārum, turpificātūrās, turpificātūre, turpificātūrī, turpificātūrīs, turpificātūrō, turpificātūrōrum, turpificātūrōs, turpificātūrum | turpificandus |
gerundturpificandī, turpificandō, turpificandumsupineturpificātum, turpificātū
Origins
From turpis + faciō.