adjectivefirst/second-declension adjective
turcomannicus
turcomannicus (feminine turcomannica, neuter turcomannicum)
Classical[tʊr.kɔˈman.nɪ.kʊs]Ecclesiastical[tur.koˈman.ni.kus]
Meaning
- adjectiveTurkmen
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | turcomannicus | turcomannica | turcomannicum |
| genitive | turcomannicī | turcomannicae | turcomannicī |
| dative | turcomannicō | turcomannicae | turcomannicō |
| accusative | turcomannicum | turcomannicam | turcomannicum |
| ablative | turcomannicō | turcomannicā | turcomannicō |
| vocative | turcomannice | turcomannica | turcomannicum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | turcomannicī | turcomannicae | turcomannica |
| genitive | turcomannicōrum | turcomannicārum | turcomannicōrum |
| dative | turcomannicīs | turcomannicīs | turcomannicīs |
| accusative | turcomannicōs | turcomannicās | turcomannica |
| ablative | turcomannicīs | turcomannicīs | turcomannicīs |
| vocative | turcomannicī | turcomannicae | turcomannica |