noun · femininefirst declension
Tupinambae
Tupinambae f pl (genitive Tupinambārum)
Meaning
- New LatinfemininepluralTupinambá
A flumine, quod vocant Regale (Rio Real) ad fines Præfecturæ Inſularum (vulgo los Ilheos incolunt Tupinabæ^([sic]), & ipſi inter ſe diſcordes: nam qui circa ſinum omnium Sanctorum degunt, juges exercent inimicitias cum iis, qui juxta Camanu & Intrare ſedes habent.
1633, Joannes de Laet, chapter III, in Novus Orbis seu descriptionis Indiae Occidentalis Libri XVIII, book XV (Brasilia), Leiden: Elzevirios, page 546:Iabirv Gvacv Petiguaribus, Nhandu apoa Tupinambis[…]
[Its name is] “îabirugûasu” for the Potiguaras and “nhanduapu'a” for the Tupinambás.1648, Georg Marcgrave, Willem Piso, Historia Naturalis Brasiliae [Brazilian Natural History], Rerum Naturalium Historiae, book V, chapter VI, Amsterdam: Elzevir, page 200:
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | — | Tupinambae |
| genitive | — | Tupinambārum |
| dative | — | Tupinambīs |
| accusative | — | Tupinambās |
| ablative | — | Tupinambīs |
| vocative | — | Tupinambae |
Origins
- Old TupiTupi
- Old Tupitupi
- Old Tupianama
- Proto-Tupi-Guarani*paβ
- Old Tupimbá
- LatinTupinambae
Old Tupi tupinambábor. Latin Tupinambae Borrowed from Old Tupi tupinambá.
Descendants
- TranslingualTupinambis