noun · masculinesecond declension
tunnārius
tunnārius m (genitive tunnāriī or tunnārī)
Classical[tʊnˈnaː.ri.ʊs]Ecclesiastical[tunˈnaː.ri.us]
Meaning
- Medieval Latintun maker, barrel fixer, cooper
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | tunnārius | tunnāriī tonnāriī |
| genitive | tunnāriī tunnārī, tonnārī, tonnāriī | tunnāriōrum tonnāriōrum |
| dative | tunnāriō tonnāriō | tunnāriīs tonnāriīs |
| accusative | tunnārium tonnārium | tunnāriōs tonnāriōs |
| ablative | tunnāriō tonnāriō | tunnāriīs tonnāriīs |
| vocative | tunnārie tonnārie | tunnāriī tonnāriī |
Origins
- Proto-Indo-European*temh₁-?
- Proto-Indo-European*tend-
- Proto-Indo-European*tondeh₂
- Proto-Celtic*tondā
- Latintunnārius
Latin -ārius Latin tunnārius From tunna + -ārius.