verbfirst conjugation
tudiculō
tudiculō (present infinitive tudiculāre, perfect active tudiculāvī, supine tudiculātum)
Classical[tʊˈdɪ.kʊ.ɫoː]Ecclesiastical[tuˈdiː.ku.lo]
Meaning
- to stir, stir about
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | tudiculō | tudiculābam | tudiculābō | tudiculāvī | tudiculāveram | tudiculāverō |
| 2nd sg. | tudiculās | tudiculābās | tudiculābis | tudiculāvistī | tudiculāverās | tudiculāveris |
| 3rd sg. | tudiculat | tudiculābat | tudiculābit | tudiculāvit | tudiculāverat | tudiculāverit |
| 1st pl. | tudiculāmus | tudiculābāmus | tudiculābimus | tudiculāvimus | tudiculāverāmus | tudiculāverimus |
| 2nd pl. | tudiculātis | tudiculābātis | tudiculābitis | tudiculāvistis | tudiculāverātis | tudiculāveritis |
| 3rd pl. | tudiculant | tudiculābant | tudiculābunt | tudiculāvērunt tudiculāvēre | tudiculāverant | tudiculāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | tudiculem | tudiculārem | tudiculāverim | tudiculāvissem |
| 2nd sg. | tudiculēs | tudiculārēs | tudiculāverīs | tudiculāvissēs |
| 3rd sg. | tudiculet | tudiculāret | tudiculāverit | tudiculāvisset |
| 1st pl. | tudiculēmus | tudiculārēmus | tudiculāverīmus | tudiculāvissēmus |
| 2nd pl. | tudiculētis | tudiculārētis | tudiculāverītis | tudiculāvissētis |
| 3rd pl. | tudiculent | tudiculārent | tudiculāverint | tudiculāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | tudiculor | tudiculābar | tudiculābor |
| 2nd sg. | tudiculāris tudiculāre | tudiculābāris tudiculābāre | tudiculāberis tudiculābere |
| 3rd sg. | tudiculātur | tudiculābātur | tudiculābitur |
| 1st pl. | tudiculāmur | tudiculābāmur | tudiculābimur |
| 2nd pl. | tudiculāminī | tudiculābāminī | tudiculābiminī |
| 3rd pl. | tudiculantur | tudiculābantur | tudiculābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | tudiculer | tudiculārer |
| 2nd sg. | tudiculēris tudiculēre | tudiculārēris tudiculārēre |
| 3rd sg. | tudiculētur | tudiculārētur |
| 1st pl. | tudiculēmur | tudiculārēmur |
| 2nd pl. | tudiculēminī | tudiculārēminī |
| 3rd pl. | tudiculentur | tudiculārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | tudiculā | tudiculāre |
| pres. 2nd pl. | tudiculāte | tudiculāminī |
| fut. 2nd sg. | tudiculātō | tudiculātor |
| fut. 3rd sg. | tudiculātō | tudiculātor |
| fut. 2nd pl. | tudiculātōte | — |
| fut. 3rd pl. | tudiculantō | tudiculantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | tudiculāre | tudiculārī |
| perfect infinitive | tudiculāvisse | tudiculātum esse |
| future infinitive | tudiculātūrum esse | tudiculātum īrī |
| present participle | tudiculāns | — |
| perfect participle | — | tudiculātus |
| future participle | tudiculātūrus | tudiculandus |
gerundtudiculandī, tudiculandō, tudiculandumsupinetudiculātum, tudiculātū
tŭdĭcŭlo, āvi, ātum, 1, v. a. tudicula,
I. to stir, stir about (ante- and post-class.), Varr. ap. Non. 178, 30:
cum bene ferbuerit, tudiculabis, Apic. 5, 2.Origins
From tudicula (“a small machine for bruising olives”) + -ō, from tudes (“hammer”) + -culus (diminutive).
Descendants
- Frenchtouiller
In English words that came into English from tudiculō
- ratatouilletudiculō