LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

tudiculō

tudiculō (present infinitive tudiculāre, perfect active tudiculāvī, supine tudiculātum)
Classical[tʊˈdɪ.kʊ.ɫoː]Ecclesiastical[tuˈdiː.ku.lo]

Meaning

  1. to stir, stir about

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.tudiculōtudiculābamtudiculābōtudiculāvītudiculāveramtudiculāverō
2nd sg.tudiculāstudiculābāstudiculābistudiculāvistītudiculāverāstudiculāveris
3rd sg.tudiculattudiculābattudiculābittudiculāvittudiculāverattudiculāverit
1st pl.tudiculāmustudiculābāmustudiculābimustudiculāvimustudiculāverāmustudiculāverimus
2nd pl.tudiculātistudiculābātistudiculābitistudiculāvististudiculāverātistudiculāveritis
3rd pl.tudiculanttudiculābanttudiculābunttudiculāvērunt
tudiculāvēre
tudiculāveranttudiculāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.tudiculemtudiculāremtudiculāverimtudiculāvissem
2nd sg.tudiculēstudiculārēstudiculāverīstudiculāvissēs
3rd sg.tudiculettudiculārettudiculāverittudiculāvisset
1st pl.tudiculēmustudiculārēmustudiculāverīmustudiculāvissēmus
2nd pl.tudiculētistudiculārētistudiculāverītistudiculāvissētis
3rd pl.tudiculenttudiculārenttudiculāverinttudiculāvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.tudiculortudiculābartudiculābor
2nd sg.tudiculāris
tudiculāre
tudiculābāris
tudiculābāre
tudiculāberis
tudiculābere
3rd sg.tudiculāturtudiculābāturtudiculābitur
1st pl.tudiculāmurtudiculābāmurtudiculābimur
2nd pl.tudiculāminītudiculābāminītudiculābiminī
3rd pl.tudiculanturtudiculābanturtudiculābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.tudiculertudiculārer
2nd sg.tudiculēris
tudiculēre
tudiculārēris
tudiculārēre
3rd sg.tudiculēturtudiculārētur
1st pl.tudiculēmurtudiculārēmur
2nd pl.tudiculēminītudiculārēminī
3rd pl.tudiculenturtudiculārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.tudiculātudiculāre
pres. 2nd pl.tudiculātetudiculāminī
fut. 2nd sg.tudiculātōtudiculātor
fut. 3rd sg.tudiculātōtudiculātor
fut. 2nd pl.tudiculātōte—
fut. 3rd pl.tudiculantōtudiculantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivetudiculāretudiculārī
perfect infinitivetudiculāvissetudiculātum esse
future infinitivetudiculātūrum essetudiculātum īrī
present participletudiculāns—
perfect participle—tudiculātus
future participletudiculātūrustudiculandus
gerundtudiculandī, tudiculandō, tudiculandumsupinetudiculātum, tudiculātū

tŭdĭcŭlo, āvi, ātum, 1, v. a. tudicula,
I. to stir, stir about (ante- and post-class.), Varr. ap. Non. 178, 30: cum bene ferbuerit, tudiculabis, Apic. 5, 2.

Origins

From tudicula (“a small machine for bruising olives”) + -ō, from tudes (“hammer”) + -culus (diminutive).

Descendants
  • Frenchtouiller

In English words that came into English from tudiculō

  • ratatouilletudiculō

Quick answers

What does tudiculō mean in Latin?
tudiculō, a verb, means “to stir, stir about”.
What are the principal parts of tudiculō?
tudiculō, tudiculāre, tudiculāvī, tudiculātum (first conjugation).
How do you pronounce tudiculō?
In classical Latin, [tʊˈdɪ.kʊ.ɫoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [tuˈdiː.ku.lo].