noun · femininefirst declension
trutina
trutina f (genitive trutinae)
Meaning
- femininebalance, (pair of) scales
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | trutina | trutinae |
| genitive | trutinae | trutinārum |
| dative | trutinae | trutinīs |
| accusative | trutinam | trutinās |
| ablative | trutinā | trutinīs |
| vocative | trutina | trutinae |
trŭtĭna, ae, f. τρυτάνη,
I. a balance, pair of scales (cf.: lanx, statera).
I. Lit., Varr. L. L. 5, § 183 Müll.; id. ap. Non. 180, 32:
ex trutinis quae staterae dicuntur, Vitr. 10, 8.—II. Trop.: ad ea probanda quae non aurificis staterā, sed quādam populari trutinā examinantur, * Cic. de Or. 2, 38, 159:
Romani pensantur eādem Scriptores trutinā, Hor. Ep. 2, 1, 30; id. S. 1, 3, 72: aliā parte in trutinā suspendit Homerum, Juv. 6, 437: examenve inprobum in illā castiges trutinā, Pers. 1, 7.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
trutina ae, f
, τρυτάνη, a balance, pair of scales.—Fig.: ea quae populari quādam trutinā examinantur: Romani pensantur eādem Scriptores trutinā, H.: aliā parte in trutinā suspendit Homerum, Iu.
Origins
Early borrowing from Ancient Greek τρυτάνη (trutánē), displaying vowel reduction.
Descendants
- Italiantrutina
- Portuguesetrutina