LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation, no passive, no perfect or supine stems

trucilō

trucilō (present infinitive trucilāre)
Classical[ˈtrʊ.kɪ.ɫoː]Ecclesiastical[ˈtruː.t͡ʃi.lo]

Meaning

  1. intransitiveto sing

Conjugation conjugation 1 perfect

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.trucilōtrucilābamtrucilābō———
2nd sg.trucilāstrucilābāstrucilābis———
3rd sg.trucilattrucilābattrucilābit———
1st pl.trucilāmustrucilābāmustrucilābimus———
2nd pl.trucilātistrucilābātistrucilābitis———
3rd pl.trucilanttrucilābanttrucilābunt———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.trucilemtrucilārem——
2nd sg.trucilēstrucilārēs——
3rd sg.trucilettrucilāret——
1st pl.trucilēmustrucilārēmus——
2nd pl.trucilētistrucilārētis——
3rd pl.trucilenttrucilārent——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.trucilā—
pres. 2nd pl.trucilāte—
fut. 2nd sg.trucilātō—
fut. 3rd sg.trucilātō—
fut. 2nd pl.trucilātōte—
fut. 3rd pl.trucilantō—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivetrucilāre—
present participletrucilāns—
gerundtrucilandī, trucilandō, trucilandum

Origins

Onomatopoeic.

Quick answers

What does trucilō mean in Latin?
trucilō, a verb, means “to sing”.
What are the principal parts of trucilō?
trucilō, trucilāre (first conjugation, no passive, no perfect or supine stems).
How do you pronounce trucilō?
In classical Latin, [ˈtrʊ.kɪ.ɫoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈtruː.t͡ʃi.lo].