adjectivefirst/second-declension adjective
Troiānus1
Troiānus (feminine Troiāna, neuter Troiānum)
Classical[trɔjˈjaː.nʊs]Ecclesiastical[troˈjaː.nus]
Meaning
- adjectiveTrojan
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Troiānus | Troiāna | Troiānum |
| genitive | Troiānī | Troiānae | Troiānī |
| dative | Troiānō | Troiānae | Troiānō |
| accusative | Troiānum | Troiānam | Troiānum |
| ablative | Troiānō | Troiānā | Troiānō |
| vocative | Troiāne | Troiāna | Troiānum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Troiānī | Troiānae | Troiāna |
| genitive | Troiānōrum | Troiānārum | Troiānōrum |
| dative | Troiānīs | Troiānīs | Troiānīs |
| accusative | Troiānōs | Troiānās | Troiāna |
| ablative | Troiānīs | Troiānīs | Troiānīs |
| vocative | Troiānī | Troiānae | Troiāna |
Trōjānus, a, um, v. 1. Tros, B. 2.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Trōiānus adj.,
of Troy, C., H., V., O.—Prov.: intus est equus Troianus, i. e. an ambush.
Origins
Proto-Indo-European *-nós Proto-Italic *-nos Proto-Italic *-ānos Latin -ānus Latin Troiānus From Troia (“Troy”) + -ānus.
Descendants
- Catalantroià
- Frenchtroyen
- Italiantroiano
- Romaniantroian
- Portuguesetroiano
- Spanishtroyano
- EnglishTrojan
- Germantrojanisch
- Galiciantroiano
- Danishtrojansk
In English words that came into English from Troiānus
- TrojanTroiānus