LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

triumphātōrius

triumphātōrius (feminine triumphātōria, neuter triumphātōrium)
Classical[tri.ʊm.pʰaːˈtoː.ri.ʊs]Ecclesiastical[tri.um.faˈtɔː.ri.us]

Meaning

  1. adjectivetriumphant, triumphing

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativetriumphātōriustriumphātōriatriumphātōrium
genitivetriumphātōriītriumphātōriaetriumphātōriī
dativetriumphātōriōtriumphātōriaetriumphātōriō
accusativetriumphātōriumtriumphātōriamtriumphātōrium
ablativetriumphātōriōtriumphātōriātriumphātōriō
vocativetriumphātōrietriumphātōriatriumphātōrium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativetriumphātōriītriumphātōriaetriumphātōria
genitivetriumphātōriōrumtriumphātōriārumtriumphātōriōrum
dativetriumphātōriīstriumphātōriīstriumphātōriīs
accusativetriumphātōriōstriumphātōriāstriumphātōria
ablativetriumphātōriīstriumphātōriīstriumphātōriīs
vocativetriumphātōriītriumphātōriaetriumphātōria

trĭumphātōrĭus, a, um, adj. triumphator,
I. of or belonging to one who triumphs, triumphing, triumphant (post-class.): verbum, Tert. adv. Marc. 5, 10 fin.

Origins

Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin triumphātōrius From triumphātor + -ius.

Quick answers

What does triumphātōrius mean in Latin?
triumphātōrius, a adjective, means “triumphant, triumphing”.
How do you pronounce triumphātōrius?
In classical Latin, [tri.ʊm.pʰaːˈtoː.ri.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [tri.um.faˈtɔː.ri.us].