adjectivefirst/second-declension adjective
trisulcus
trisulcus (feminine trisulca, neuter trisulcum)
Classical[trɪˈsʊɫ.kʊs]Ecclesiastical[triˈs̬ul.kus]
Meaning
- adjectivehaving three furrows, cleft in three.
lumina nube tremunt atque ordine curva trisulco.
c. 90 CE, Valerius Flaccus, Argonautica 2.500
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | trisulcus | trisulca | trisulcum |
| genitive | trisulcī | trisulcae | trisulcī |
| dative | trisulcō | trisulcae | trisulcō |
| accusative | trisulcum | trisulcam | trisulcum |
| ablative | trisulcō | trisulcā | trisulcō |
| vocative | trisulce | trisulca | trisulcum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | trisulcī | trisulcae | trisulca |
| genitive | trisulcōrum | trisulcārum | trisulcōrum |
| dative | trisulcīs | trisulcīs | trisulcīs |
| accusative | trisulcōs | trisulcās | trisulca |
| ablative | trisulcīs | trisulcīs | trisulcīs |
| vocative | trisulcī | trisulcae | trisulca |
trĭ-sulcus, a, um (form trĭsulcis, e, Fulg. Rusp. Ep. 9), adj. ter (having three furrows),
I. three-cleft, three-forked, threepointed; threefold, triple (poet.):
lingua (serpentis), Verg. A. 2, 475; Plin. 11, 37, 65, § 171: sermo, of the serpent in Paradise, Prud. Ham. 203: ordine trisulco quatit ora fragor, of the teeth, Val. Fl. 2, 500: fulmen, Varr. ap. Non. 448, 20; cf. Fest. p. 352; also called Jovis telum trisulcum, Ov. Ib. 467: ignes, id. M. 2, 848: Sicilia, Claud. Rapt. Pros. 1, 145: fores, folding in three parts, Varr. ap. Serv. Verg. A. 1, 449: ramus, threeforked, Pall. Mart. 10, 24.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
trisulcus adj.
ter+sulcus, with three furrows, three-cleft, three-forked, trifid, triple : lingua (serpentis), V.: Iovis telum, forked lightning , O.
Origins
- Proto-Indo-European*tréyes
- Proto-Indo-European*tri-
- Proto-Italic*tri-
- Latintrisulcus
Latin sulcus Latin trisulcus From tri- + sulcus (“furrow”).