LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

tripudiō

tripudiō (present infinitive tripudiāre, perfect active tripudiāvī, supine tripudiātum)
Classical[trɪˈpʊ.di.oː]Ecclesiastical[triˈpuː.di.o]

Meaning

  1. to dance, caper etc.

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.tripudiōtripudiābamtripudiābōtripudiāvītripudiāveramtripudiāverō
2nd sg.tripudiāstripudiābāstripudiābistripudiāvistītripudiāverāstripudiāveris
3rd sg.tripudiattripudiābattripudiābittripudiāvittripudiāverattripudiāverit
1st pl.tripudiāmustripudiābāmustripudiābimustripudiāvimustripudiāverāmustripudiāverimus
2nd pl.tripudiātistripudiābātistripudiābitistripudiāvististripudiāverātistripudiāveritis
3rd pl.tripudianttripudiābanttripudiābunttripudiāvērunt
tripudiāvēre
tripudiāveranttripudiāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.tripudiemtripudiāremtripudiāverimtripudiāvissem
2nd sg.tripudiēstripudiārēstripudiāverīstripudiāvissēs
3rd sg.tripudiettripudiārettripudiāverittripudiāvisset
1st pl.tripudiēmustripudiārēmustripudiāverīmustripudiāvissēmus
2nd pl.tripudiētistripudiārētistripudiāverītistripudiāvissētis
3rd pl.tripudienttripudiārenttripudiāverinttripudiāvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.tripudiortripudiābartripudiābor
2nd sg.tripudiāris
tripudiāre
tripudiābāris
tripudiābāre
tripudiāberis
tripudiābere
3rd sg.tripudiāturtripudiābāturtripudiābitur
1st pl.tripudiāmurtripudiābāmurtripudiābimur
2nd pl.tripudiāminītripudiābāminītripudiābiminī
3rd pl.tripudianturtripudiābanturtripudiābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.tripudiertripudiārer
2nd sg.tripudiēris
tripudiēre
tripudiārēris
tripudiārēre
3rd sg.tripudiēturtripudiārētur
1st pl.tripudiēmurtripudiārēmur
2nd pl.tripudiēminītripudiārēminī
3rd pl.tripudienturtripudiārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.tripudiātripudiāre
pres. 2nd pl.tripudiātetripudiāminī
fut. 2nd sg.tripudiātōtripudiātor
fut. 3rd sg.tripudiātōtripudiātor
fut. 2nd pl.tripudiātōte—
fut. 3rd pl.tripudiantōtripudiantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivetripudiāretripudiārī
perfect infinitivetripudiāvissetripudiātum esse
future infinitivetripudiātūrum essetripudiātum īrī
present participletripudiāns—
perfect participle—tripudiātus
tripudiāta, tripudiātā, tripudiātae, tripudiātam, tripudiātārum, tripudiātās, tripudiātī, tripudiātōrum, tripudiātōs
future participletripudiātūrus
tripudiātūra, tripudiātūrā, tripudiātūrae, tripudiātūram, tripudiātūrārum, tripudiātūrās, tripudiātūre, tripudiātūrī, tripudiātūrīs, tripudiātūrō, tripudiātūrōrum, tripudiātūrōs, tripudiātūrum
tripudiandus
tripudianda, tripudiandā, tripudiandae, tripudiandam, tripudiandārum, tripudiandās, tripudiande, tripudiandīs, tripudiandōrum, tripudiandōs
gerundtripudiandī, tripudiandō, tripudiandumsupinetripudiātum, tripudiātū

trĭpŭdio, āvi, 1 (collat. form trĭpŏdo, āre;
I. v. the foll.), v. n. tripudium; in relig. lang., to beat the ground with the feet, to leap, jump, dance, as a relig. exercise (syn.: salio, salto).
I. Lit.: CARMEN DESCINDENTES TRIPODAVERVNT IN VERBA HAEC: ENOS LASES, etc., Inscr. Frat. Arv. Orell. 2271: sacro tripudiare gradu, Ven. Carm. 8, 4, 4: qui in honesto saltatu tripudiant, Lact. 1, 21, 45; Liv. 23, 26, 9.—
II. Transf., in gen., to leap, spring, dance, caper: virilem in modum, Sen. Tranq. 17, 4; id. Q. N. 7, 32, 3: ad symphoniam, Petr. 36: crebris saltibus, Mamert. Grat. Act. ad Jul. 29: in funeribus rei publicae exsultans et tripudians, * Cic. Sest. 41, 88; Sid. Ep. 3, 3 med.

Origins

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin tripudiō From tripudium + -ō.

Descendants
  • Englishtripudiate

Quick answers

What does tripudiō mean in Latin?
tripudiō, a verb, means “to dance, caper etc.”.
What are the principal parts of tripudiō?
tripudiō, tripudiāre, tripudiāvī, tripudiātum (first conjugation).
How do you pronounce tripudiō?
In classical Latin, [trɪˈpʊ.di.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [triˈpuː.di.o].