LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

tripertītus

tripertītus (feminine tripertīta, neuter tripertītum, adverb tripertītō)
Classical[trɪ.pɛrˈtiː.tʊs]Ecclesiastical[tri.perˈtiː.tus]

Meaning

  1. adjectivedivided into three parts; divisible by three; threefold

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativetripertītustripertītatripertītum
genitivetripertītītripertītaetripertītī
dativetripertītōtripertītaetripertītō
accusativetripertītumtripertītamtripertītum
ablativetripertītōtripertītātripertītō
vocativetripertītetripertītatripertītum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativetripertītītripertītaetripertīta
genitivetripertītōrumtripertītārumtripertītōrum
dativetripertītīstripertītīstripertītīs
accusativetripertītōstripertītāstripertīta
ablativetripertītīstripertītīstripertītīs
vocativetripertītītripertītaetripertīta

trĭpertītus, a, um, v. tripartitus.

Origins

From tri- + pertitus.

Quick answers

What does tripertītus mean in Latin?
tripertītus, a adjective, means “divided into three parts; divisible by three; threefold”.
How do you pronounce tripertītus?
In classical Latin, [trɪ.pɛrˈtiː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [tri.perˈtiː.tus].