adjectivefirst/second-declension adjective
trimaculātus
trimaculātus (feminine trimaculāta, neuter trimaculātum)
Classical[trɪ.ma.kʊˈɫaː.tʊs]Ecclesiastical[tri.ma.kuˈlaː.tus]
Meaning
- New Latinadjectivehaving three spots
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | trimaculātus | trimaculāta | trimaculātum |
| genitive | trimaculātī | trimaculātae | trimaculātī |
| dative | trimaculātō | trimaculātae | trimaculātō |
| accusative | trimaculātum | trimaculātam | trimaculātum |
| ablative | trimaculātō | trimaculātā | trimaculātō |
| vocative | trimaculāte | trimaculāta | trimaculātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | trimaculātī | trimaculātae | trimaculāta |
| genitive | trimaculātōrum | trimaculātārum | trimaculātōrum |
| dative | trimaculātīs | trimaculātīs | trimaculātīs |
| accusative | trimaculātōs | trimaculātās | trimaculāta |
| ablative | trimaculātīs | trimaculātīs | trimaculātīs |
| vocative | trimaculātī | trimaculātae | trimaculāta |
Origins
New Latin; from tri- + maculatus.