adjectivefirst/second-declension adjective
trilobātus
trilobātus (feminine trilobāta, neuter trilobātum)
Classical[trɪ.ɫɔˈbaː.tʊs]Ecclesiastical[tri.loˈbaː.tus]
Meaning
- adjectivetrilobate
- adjectiverelationaltrefoil
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | trilobātus | trilobāta | trilobātum |
| genitive | trilobātī | trilobātae | trilobātī |
| dative | trilobātō | trilobātae | trilobātō |
| accusative | trilobātum | trilobātam | trilobātum |
| ablative | trilobātō | trilobātā | trilobātō |
| vocative | trilobāte | trilobāta | trilobātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | trilobātī | trilobātae | trilobāta |
| genitive | trilobātōrum | trilobātārum | trilobātōrum |
| dative | trilobātīs | trilobātīs | trilobātīs |
| accusative | trilobātōs | trilobātās | trilobāta |
| ablative | trilobātīs | trilobātīs | trilobātīs |
| vocative | trilobātī | trilobātae | trilobāta |
Origins
From tri- + lobatus.