noun · neutersecond declension
trillium
trillium n (genitive trilliī or trillī)
Classical[ˈtrɪl.li.ũː]Ecclesiastical[ˈtril.li.um]
Meaning
- neutertrillium
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | trillium | trillia |
| genitive | trilliī trillī | trilliōrum |
| dative | trilliō | trilliīs |
| accusative | trillium | trillia |
| ablative | trilliō | trilliīs |
| vocative | trillium | trillia |
Origins
Said to be altered from Swedish trilling (“triplet”).