adjectivefirst/second-declension adjective
trilineātus
trilineātus (feminine trilineāta, neuter trilineātum)
Classical[trɪ.lɪ.neˈaː.tʊs]Ecclesiastical[tri.li.neˈaː.tus]
Meaning
- New Latinadjectivemarked with three lines
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | trilineātus | trilineāta | trilineātum |
| genitive | trilineātī | trilineātae | trilineātī |
| dative | trilineātō | trilineātae | trilineātō |
| accusative | trilineātum | trilineātam | trilineātum |
| ablative | trilineātō | trilineātā | trilineātō |
| vocative | trilineāte | trilineāta | trilineātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | trilineātī | trilineātae | trilineāta |
| genitive | trilineātōrum | trilineātārum | trilineātōrum |
| dative | trilineātīs | trilineātīs | trilineātīs |
| accusative | trilineātōs | trilineātās | trilineāta |
| ablative | trilineātīs | trilineātīs | trilineātīs |
| vocative | trilineātī | trilineātae | trilineāta |
Origins
From tri- + lineatus.