noun · masculinesecond declension
trigeminī
trigeminī m pl (genitive trigeminōrum)
Classical[trɪˈɡɛ.mɪ.niː]Ecclesiastical[triˈd͡ʒɛː.mi.ni]
Meaning
- three brothers born at a birth
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | — | trigeminī |
| genitive | — | trigeminōrum |
| dative | — | trigeminīs |
| accusative | — | trigeminōs |
| ablative | — | trigeminīs |
| vocative | — | trigeminī |
Origins
Nominative masculine plural of trigeminus (“three born at a birth”).