adjectivefirst/second-declension adjective
triangulātus
triangulātus (feminine triangulāta, neuter triangulātum)
Classical[tri.aŋ.ɡʊˈɫaː.tʊs]Ecclesiastical[tri.aŋ.ɡuˈlaː.tus]
Meaning
- adjectivethree-cornered; triangular
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | triangulātus | triangulāta | triangulātum |
| genitive | triangulātī | triangulātae | triangulātī |
| dative | triangulātō | triangulātae | triangulātō |
| accusative | triangulātum | triangulātam | triangulātum |
| ablative | triangulātō | triangulātā | triangulātō |
| vocative | triangulāte | triangulāta | triangulātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | triangulātī | triangulātae | triangulāta |
| genitive | triangulātōrum | triangulātārum | triangulātōrum |
| dative | triangulātīs | triangulātīs | triangulātīs |
| accusative | triangulātōs | triangulātās | triangulāta |
| ablative | triangulātīs | triangulātīs | triangulātīs |
| vocative | triangulātī | triangulātae | triangulāta |
Origins
From tri- + angulatus.
In English words that came into English from triangulātus
- triangulatetriangulātus