LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinesecond declension

trēsvirī

trēsvirī m pl (genitive trēsvirōrum)
Classical[ˈtreːs.wɪ.riː]Ecclesiastical[ˈtrɛz.vi.ri]

Meaning

  1. as overseers of prisons and streets nightlife
    Quid faciam nunc, si tres viri me in carcerem compegerint?c. 190 BCE – 185 BCE, Plautus, Amphitruo 155
    Redi. Quo fugis nunc? Tene, tene. ― Quid, stolide, clamas? — Quia ad tris viros iam ego deferam nomen tuom.c. 186 BCE, Plautus, Aulularia 3.2.2
  2. as inferior priests: trēsvirī epulōnēs (sometimes given as triumvirī epulōnēs)
    Sed ut pontifices veteres propter sacrificiorum multitudinem tris viros epulones esse voluerunt, cum essent ipsi a Numa, ut etiam illud ludorum epulare sacrificium facerent,[…]55 BCE, Cicero, De oratore 3.19.73
  3. as commissioners to distribute land among Roman colonists
    Et Narniensium legatis querentibus ad numerum sibi colonos non esse et immixtos quosdam non sui generis pro colonis se gerere, earum rerum causa tresviros creare L. Cornelius consul iussus.27 BCE – 25 BCE, Titus Livius, Ab urbe condita 32.2.6
    Diviserunt agrum coloniasque deduxerunt iidem tresviri, Q. Fabius Labeo, et M. et Q. Fuluii, Flaccus et Nobilior.27 BCE – 25 BCE, Titus Livius, Ab urbe condita 39.44.10
  4. as officers of the mint
    Sed, ut ego quoque te aliquid admoneam de vestris cautionibus, Treviros vites censeo: audio capitales esse; mallem auro, argento, aeri essent. Sed alias iocabimur.62 BCE – 43 BCE, Cicero, Epistulae ad familiares 7.13.3 (here a pun on the Trevīrī)

Declension

declension
formsingularplural
nominative—trēsvirī
genitive—trēsvirōrum
dative—trēsvirīs
accusative—trēsvirōs
ablative—trēsvirīs
vocative—trēsvirī

tres-vĭri, ōrum, m.,
I. three men holding an office together, or associated in public business, a board of three, three joint commissioners; as overseers of prisons, Plaut. Am. 1, 1, 3; id. Aul. 3, 2, 2.—As inferior priests: tresviri epulones, Cic. de Or. 3, 19, 73 (v. epulo).—As commissioners to distribute land among colonists, Liv. 32, 2, 6; 39, 44, 10; 40, 29, 2; cf. also under Treveri.

Origins

  1. Proto-Indo-European*tréyes
  2. Proto-Italic*trejes
  3. Proto-Italic*trēs
  4. Latintrēsvirī

Proto-Indo-European *weyh₁-? Proto-Indo-European *wiHrós Proto-Italic *wiros Latin virī Latin trēsvirī From trēs + virī. Compare triumvirī.

In the Academy Smith's classical dictionaries

Quick answers

What does trēsvirī mean in Latin?
trēsvirī, a noun, means “as overseers of prisons and streets nightlife; as inferior priests: trēsvirī epulōnēs (sometimes given as triumvirī epulōnēs); as commissioners to distribute land among Roman colonists”.
What is the genitive of trēsvirī?
The genitive singular is trēsvirōrum. trēsvirī is masculine, second declension.
How do you pronounce trēsvirī?
In classical Latin, [ˈtreːs.wɪ.riː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈtrɛz.vi.ri].
Where does trēsvirī come from?
Proto-Indo-European *tréyes → Proto-Italic *trejes → Proto-Italic *trēs → Latin trēsvirī.