LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird (-iō variant) conjugation, suppletive

tremefaciō

tremefaciō (present infinitive tremefacere, perfect active tremefēcī, supine tremefactum)
Classical[trɛ.mɛˈfa.ki.oː]Ecclesiastical[tre.meˈfaː.t͡ʃi.o]

Meaning

  1. suppletiveto cause to shake, quake or tremble

Conjugation

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.tremefaciōtremefaciēbamtremefaciamtremefēcītremefēceramtremefēcerō
2nd sg.tremefacistremefaciēbāstremefaciēstremefēcistītremefēcerāstremefēceris
3rd sg.tremefacittremefaciēbattremefaciettremefēcittremefēcerattremefēcerit
1st pl.tremefacimustremefaciēbāmustremefaciēmustremefēcimustremefēcerāmustremefēcerimus
2nd pl.tremefacitistremefaciēbātistremefaciētistremefēcististremefēcerātistremefēceritis
3rd pl.tremefaciunttremefaciēbanttremefacienttremefēcērunt
tremefēcēre
tremefēceranttremefēcerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.tremefaciamtremefaceremtremefēcerimtremefēcissem
2nd sg.tremefaciāstremefacerēstremefēcerīstremefēcissēs
3rd sg.tremefaciattremefacerettremefēcerittremefēcisset
1st pl.tremefaciāmustremefacerēmustremefēcerīmustremefēcissēmus
2nd pl.tremefaciātistremefacerētistremefēcerītistremefēcissētis
3rd pl.tremefacianttremefacerenttremefēcerinttremefēcissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.tremefīōtremefīēbamtremefīam
2nd sg.tremefīstremefīēbāstremefīēs
3rd sg.tremefittremefīēbattremefīet
1st pl.tremefīmustremefīēbāmustremefīēmus
2nd pl.tremefītistremefīēbātistremefīētis
3rd pl.tremefīunttremefīēbanttremefīent
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.tremefīamtremefierem
2nd sg.tremefīāstremefierēs
3rd sg.tremefīattremefieret
1st pl.tremefīāmustremefierēmus
2nd pl.tremefīātistremefierētis
3rd pl.tremefīanttremefierent
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.tremeface
tremefac
tremefī
pres. 2nd pl.tremefacitetremefīte
fut. 2nd sg.tremefacitōtremefītō
fut. 3rd sg.tremefacitōtremefītō
fut. 2nd pl.tremefacitōtetremefītōte
fut. 3rd pl.tremefaciuntōtremefīuntō
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivetremefaceretremefierī
perfect infinitivetremefēcissetremefactum esse
future infinitivetremefactūrum essetremefactum īrī
present participletremefaciēns—
perfect participle—tremefactus
tremefacta, tremefactā, tremefactae, tremefactam, tremefactārum, tremefactās, tremefacte, tremefactī, tremefactīs, tremefactō, tremefactōrum, tremefactōs
future participletremefactūrus
tremefactūra, tremefactūrā, tremefactūrae, tremefactūram, tremefactūrārum, tremefactūrās, tremefactūre, tremefactūrī, tremefactūrīs, tremefactūrō, tremefactūrōrum, tremefactūrōs, tremefactūrum
tremefaciendus
tremefaciundus, tremefacienda, tremefaciendā, tremefaciendae, tremefaciendam, tremefaciendārum, tremefaciendās, tremefaciende, tremefaciendīs, tremefaciendōrum, tremefaciendōs
gerundtremefaciendī, tremefaciendō, tremefaciendumsupinetremefactum, tremefactū

trĕmĕfăcĭo, fēci, factum, 3, v. a. tremo-facio,
I. to cause to shake, quake, or tremble (poet.): (Juppiter) Annuit, et totum nutu tremefecit Olympum, Verg. A. 9, 106; 10, 115: totum caelum supercilio et nutu, Arn. 4, 140: Lernam arcu, Verg. A. 6, 804: Thulem belli murmure, Claud. B. Get. 204: se tremefecit tellus, quaked, Cic. poët. Div. 1, 11, 18.—In part. perf.: folia tremefacta Noto, Prop. 2, 9, 34; so, tellus, Verg. A. 10, 102: pectora, id. ib. 2, 228: scuticae habenis, Ov. H. 9, 81: quies pueri, Stat. Achill. 1, 247.

Origins

Proto-Indo-European *dʰeh₁- Proto-Indo-European *dʰeh₁k- Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *dʰh₁kyéti Proto-Italic *θakjō Proto-Italic *fakjō Latin faciō Latin tremefaciō From tremō (“to tremble, shake”) + faciō (“to do, make”).

Quick answers

What does tremefaciō mean in Latin?
tremefaciō, a verb, means “to cause to shake, quake or tremble”.
What are the principal parts of tremefaciō?
tremefaciō, tremefacere, tremefēcī (third (-iō variant) conjugation, suppletive).
How do you pronounce tremefaciō?
In classical Latin, [trɛ.mɛˈfa.ki.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [tre.meˈfaː.t͡ʃi.o].