verbthird (-iō variant) conjugation, suppletive
tremefaciō
tremefaciō (present infinitive tremefacere, perfect active tremefēcī, supine tremefactum)
Classical[trɛ.mɛˈfa.ki.oː]Ecclesiastical[tre.meˈfaː.t͡ʃi.o]
Meaning
- suppletiveto cause to shake, quake or tremble
Conjugation
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | tremefaciō | tremefaciēbam | tremefaciam | tremefēcī | tremefēceram | tremefēcerō |
| 2nd sg. | tremefacis | tremefaciēbās | tremefaciēs | tremefēcistī | tremefēcerās | tremefēceris |
| 3rd sg. | tremefacit | tremefaciēbat | tremefaciet | tremefēcit | tremefēcerat | tremefēcerit |
| 1st pl. | tremefacimus | tremefaciēbāmus | tremefaciēmus | tremefēcimus | tremefēcerāmus | tremefēcerimus |
| 2nd pl. | tremefacitis | tremefaciēbātis | tremefaciētis | tremefēcistis | tremefēcerātis | tremefēceritis |
| 3rd pl. | tremefaciunt | tremefaciēbant | tremefacient | tremefēcērunt tremefēcēre | tremefēcerant | tremefēcerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | tremefaciam | tremefacerem | tremefēcerim | tremefēcissem |
| 2nd sg. | tremefaciās | tremefacerēs | tremefēcerīs | tremefēcissēs |
| 3rd sg. | tremefaciat | tremefaceret | tremefēcerit | tremefēcisset |
| 1st pl. | tremefaciāmus | tremefacerēmus | tremefēcerīmus | tremefēcissēmus |
| 2nd pl. | tremefaciātis | tremefacerētis | tremefēcerītis | tremefēcissētis |
| 3rd pl. | tremefaciant | tremefacerent | tremefēcerint | tremefēcissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | tremefīō | tremefīēbam | tremefīam |
| 2nd sg. | tremefīs | tremefīēbās | tremefīēs |
| 3rd sg. | tremefit | tremefīēbat | tremefīet |
| 1st pl. | tremefīmus | tremefīēbāmus | tremefīēmus |
| 2nd pl. | tremefītis | tremefīēbātis | tremefīētis |
| 3rd pl. | tremefīunt | tremefīēbant | tremefīent |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | tremefīam | tremefierem |
| 2nd sg. | tremefīās | tremefierēs |
| 3rd sg. | tremefīat | tremefieret |
| 1st pl. | tremefīāmus | tremefierēmus |
| 2nd pl. | tremefīātis | tremefierētis |
| 3rd pl. | tremefīant | tremefierent |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | tremeface tremefac | tremefī |
| pres. 2nd pl. | tremefacite | tremefīte |
| fut. 2nd sg. | tremefacitō | tremefītō |
| fut. 3rd sg. | tremefacitō | tremefītō |
| fut. 2nd pl. | tremefacitōte | tremefītōte |
| fut. 3rd pl. | tremefaciuntō | tremefīuntō |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | tremefacere | tremefierī |
| perfect infinitive | tremefēcisse | tremefactum esse |
| future infinitive | tremefactūrum esse | tremefactum īrī |
| present participle | tremefaciēns | — |
| perfect participle | — | tremefactus tremefacta, tremefactā, tremefactae, tremefactam, tremefactārum, tremefactās, tremefacte, tremefactī, tremefactīs, tremefactō, tremefactōrum, tremefactōs |
| future participle | tremefactūrus tremefactūra, tremefactūrā, tremefactūrae, tremefactūram, tremefactūrārum, tremefactūrās, tremefactūre, tremefactūrī, tremefactūrīs, tremefactūrō, tremefactūrōrum, tremefactūrōs, tremefactūrum | tremefaciendus tremefaciundus, tremefacienda, tremefaciendā, tremefaciendae, tremefaciendam, tremefaciendārum, tremefaciendās, tremefaciende, tremefaciendīs, tremefaciendōrum, tremefaciendōs |
gerundtremefaciendī, tremefaciendō, tremefaciendumsupinetremefactum, tremefactū
trĕmĕfăcĭo, fēci, factum, 3, v. a. tremo-facio,
I. to cause to shake, quake, or tremble (poet.):
(Juppiter) Annuit, et totum nutu tremefecit Olympum, Verg. A. 9, 106; 10, 115: totum caelum supercilio et nutu, Arn. 4, 140: Lernam arcu, Verg. A. 6, 804: Thulem belli murmure, Claud. B. Get. 204: se tremefecit tellus, quaked, Cic. poët. Div. 1, 11, 18.—In part. perf.: folia tremefacta Noto, Prop. 2, 9, 34; so, tellus, Verg. A. 10, 102: pectora, id. ib. 2, 228: scuticae habenis, Ov. H. 9, 81: quies pueri, Stat. Achill. 1, 247.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
tremefaciō fēcī, factus, ere
tremo+facio, to cause to shake, agitate, make tremble : nutu Olympum, V.: se tremefecit tellus, quaked , C. poët.: tremefacta tellus, V.: scuticae habenis, O.
Origins
Proto-Indo-European *dʰeh₁- Proto-Indo-European *dʰeh₁k- Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *dʰh₁kyéti Proto-Italic *θakjō Proto-Italic *fakjō Latin faciō Latin tremefaciō From tremō (“to tremble, shake”) + faciō (“to do, make”).