noun · femininethird declension
trānsubstantiātiō
trānsubstantiātiō f (genitive trānsubstantiātiōnis)
Classical[trãː.sʊp.stan.tiˈaː.ti.oː]Ecclesiastical[tran.sub.stan.t͡siˈat.t͡si.o]
Meaning
- Medieval Latintransubstantiation
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | trānsubstantiātiō | trānsubstantiātiōnēs trānssubstantiātiōnēs |
| genitive | trānsubstantiātiōnis trānssubstantiātiōnis | trānsubstantiātiōnum trānssubstantiātiōnum |
| dative | trānsubstantiātiōnī trānssubstantiātiōnī | trānsubstantiātiōnibus trānssubstantiātiōnibus |
| accusative | trānsubstantiātiōnem trānssubstantiātiōnem | trānsubstantiātiōnēs trānssubstantiātiōnēs |
| ablative | trānsubstantiātiōne trānssubstantiātiōne | trānsubstantiātiōnibus trānssubstantiātiōnibus |
| vocative | trānsubstantiātiō | trānsubstantiātiōnēs trānssubstantiātiōnēs |
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin transubstantiatio Derived from trānsubstantiō (“to transubstantiate”) + -tiō (“-ation”, nominal derivational suffix).
Descendants
- Englishtransubstantiation
- GermanTranssubstantiation
- Italiantransustanziazione
- Portuguesetransubstanciação
- Romaniantranssubstanțiațiune
- Spanishtransubstanciación
- Finnishtranssubstantiaatio
- Galiciantransubstanciación
- Indonesiantransubstansiasi
- Polishtranssubstancjacja
In English words that came into English from trānsubstantiātiō
- transubstantiationtrānsubstantiātiō