LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

trānsplantō

trānsplantō (present infinitive trānsplantāre, perfect active trānsplantāvī, supine trānsplantātum)
Classical[trãːˈspɫan.toː]Ecclesiastical[tranˈsplan.to]

Meaning

  1. to transplant
  2. to remove

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.trānsplantōtrānsplantābamtrānsplantābōtrānsplantāvītrānsplantāveramtrānsplantāverō
trānsplantārō
2nd sg.trānsplantāstrānsplantābāstrānsplantābistrānsplantāvistī
trānsplantāstī
trānsplantāverās
trānsplantārās
trānsplantāveris
3rd sg.trānsplantattrānsplantābattrānsplantābittrānsplantāvittrānsplantāverat
trānsplantārat
trānsplantāverit
trānsplantārit
1st pl.trānsplantāmustrānsplantābāmustrānsplantābimustrānsplantāvimustrānsplantāverāmustrānsplantāverimus
trānsplantārimus
2nd pl.trānsplantātistrānsplantābātistrānsplantābitistrānsplantāvistis
trānsplantāstis
trānsplantāverātis
trānsplantārātis
trānsplantāveritis
trānsplantāritis
3rd pl.trānsplantanttrānsplantābanttrānsplantābunttrānsplantāvērunt
trānsplantāvēre, trānsplantārunt
trānsplantāverant
trānsplantārant
trānsplantāverint
trānsplantārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.trānsplantemtrānsplantāremtrānsplantāverim
trānsplantārim
trānsplantāvissem
trānsplantāssem
2nd sg.trānsplantēstrānsplantārēstrānsplantāverīstrānsplantāvissēs
trānsplantāssēs
3rd sg.trānsplantettrānsplantārettrānsplantāverit
trānsplantārit
trānsplantāvisset
trānsplantāsset
1st pl.trānsplantēmustrānsplantārēmustrānsplantāverīmus
trānsplantārīmus
trānsplantāvissēmus
trānsplantāssēmus
2nd pl.trānsplantētistrānsplantārētistrānsplantāverītis
trānsplantārītis
trānsplantāvissētis
trānsplantāssētis
3rd pl.trānsplantenttrānsplantārenttrānsplantāverint
trānsplantārint
trānsplantāvissent
trānsplantāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.trānsplantortrānsplantābartrānsplantābor
2nd sg.trānsplantāris
trānsplantāre
trānsplantābāris
trānsplantābāre
trānsplantāberis
trānsplantābere
3rd sg.trānsplantāturtrānsplantābāturtrānsplantābitur
1st pl.trānsplantāmurtrānsplantābāmurtrānsplantābimur
2nd pl.trānsplantāminītrānsplantābāminītrānsplantābiminī
3rd pl.trānsplantanturtrānsplantābanturtrānsplantābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.trānsplantertrānsplantārer
2nd sg.trānsplantēris
trānsplantēre
trānsplantārēris
trānsplantārēre
3rd sg.trānsplantēturtrānsplantārētur
1st pl.trānsplantēmurtrānsplantārēmur
2nd pl.trānsplantēminītrānsplantārēminī
3rd pl.trānsplantenturtrānsplantārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.trānsplantātrānsplantāre
pres. 2nd pl.trānsplantātetrānsplantāminī
fut. 2nd sg.trānsplantātōtrānsplantātor
fut. 3rd sg.trānsplantātōtrānsplantātor
fut. 2nd pl.trānsplantātōte—
fut. 3rd pl.trānsplantantōtrānsplantantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivetrānsplantāretrānsplantārī
perfect infinitivetrānsplantāvisse
trānsplantāsse
trānsplantātum esse
future infinitivetrānsplantātūrum essetrānsplantātum īrī
present participletrānsplantāns—
perfect participle—trānsplantātus
trānsplantāta, trānsplantātā, trānsplantātae, trānsplantātam, trānsplantātārum, trānsplantātās, trānsplantātī, trānsplantātōrum, trānsplantātōs
future participletrānsplantātūrus
trānsplantātūra, trānsplantātūrā, trānsplantātūrae, trānsplantātūram, trānsplantātūrārum, trānsplantātūrās, trānsplantātūre, trānsplantātūrī, trānsplantātūrīs, trānsplantātūrō, trānsplantātūrōrum, trānsplantātūrōs, trānsplantātūrum
trānsplantandus
trānsplantanda, trānsplantandā, trānsplantandae, trānsplantandam, trānsplantandārum, trānsplantandās, trānsplantande, trānsplantandīs, trānsplantandōrum, trānsplantandōs
gerundtrānsplantandī, trānsplantandō, trānsplantandumsupinetrānsplantātum, trānsplantātū

trans-planto, āre, 1, v. a.,
I. to transplant, remove: et erit quasi lignum quod transplantatur, Vulg. Jer. 17, 8: in desertum, id. Ezech. 19, 13: in mare, id. Luc. 17, 6: di transplantati, i. e. deified human beings, Sedul. 2, 258.

Origins

Proto-Indo-European *terh₂-der. Proto-Indo-European *térh₂t Proto-Indo-European *-ónts Proto-Indo-European *tr̥h₂ónts Proto-Indo-European *tr̥h₂n̥ts Proto-Italic *trāns Latin trāns Proto-Indo-European *pleth₂-? Proto-Indo-European *pel-? Proto-Indo-European *pleh₂-der. Proto-Indo-European *pléh₂-n̥t-eh₂ Proto-Italic *plāntā? Proto-Indo-European *pleh₂k-der. Proto-Indo-European *pl̥h₂nk /*gteh₂ Proto-Italic *plānktā Latin planta Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin plantō Latin trānsplantō From trāns + plantō.

Descendants
  • Catalantransplantar
  • Frenchtransplanter
  • Romaniantransplantafrom French transplanter
  • Italiantrapiantare
  • Portuguesetransplantar
  • Spanishtrasplantar
  • Asturiantresplantar
  • Asturiantresllantar
  • Galiciantransplantar
  • Jersey Normantransplianter

In English words that came into English from trānsplantō

  • transplanttransplantare

Quick answers

What does trānsplantō mean in Latin?
trānsplantō, a verb, means “to transplant; to remove”.
What are the principal parts of trānsplantō?
trānsplantō, trānsplantāre, trānsplantāvī, trānsplantātum (first conjugation).
How do you pronounce trānsplantō?
In classical Latin, [trãːˈspɫan.toː]; in ecclesiastical (church) Latin, [tranˈsplan.to].