noun · masculinefourth declension
trānsmissus
trānsmissus m (genitive trānsmissūs)
Meaning
- a passing over, passage
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | trānsmissus | trānsmissūs |
| genitive | trānsmissūs | trānsmissuum |
| dative | trānsmissuī | trānsmissibus |
| accusative | trānsmissum | trānsmissūs |
| ablative | trānsmissū | trānsmissibus |
| vocative | trānsmissus | trānsmissūs |
transmissus, a, um, Part. of transmitto.
transmissus, ūs, m. transmitto. *
I. A giving or handing over, a transferring, transmission: nunc regnum potitur transmissu patris, Pac. ap. Non. 481, 32 (Trag. Rel. p. 69 Rib.).—
II. A passing over, passage:
transmissus ex Galliā in Britanniam, Caes. B. G. 5, 13: ex portu, id. ib. 5, 2: maris transitus transmissumque navibus factum, Gell. 10, 26, 1.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
trānsmissus
P. of transmitto.
trānsmissus (ūs), m
trans+MIT-, a passing over, passage : ex Galliā in Britanniam, Cs.
In English words that came into English from trānsmissus
- transmissibletrānsmissus