verbfourth conjugation, no passive, no supine stem
trānsiliō
trānsiliō (present infinitive trānsilīre, perfect active trānsiluī)
Classical[trãːˈsɪ.li.oː]Ecclesiastical[tranˈsiː.li.o]
Meaning
- to jump over, leap across
- rareto hasten, go quickly
Latīnē defined in Latin in our graded readers
saltū trānseōtrānsiliō -īre — in IVLIANVS II: Imperium, ch. 6
saltū praetereōtrānsiliō -īre — in IVLIANVS III: Persia, ch. 9, 15
Conjugation conjugation 4 no-supine
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | trānsiliō | trānsiliēbam | trānsiliam | trānsiluī | trānsilueram | trānsiluerō |
| 2nd sg. | trānsilīs | trānsiliēbās | trānsiliēs | trānsiluistī | trānsiluerās | trānsilueris |
| 3rd sg. | trānsilit | trānsiliēbat | trānsiliet | trānsiluit | trānsiluerat | trānsiluerit |
| 1st pl. | trānsilīmus | trānsiliēbāmus | trānsiliēmus | trānsiluimus | trānsiluerāmus | trānsiluerimus |
| 2nd pl. | trānsilītis | trānsiliēbātis | trānsiliētis | trānsiluistis | trānsiluerātis | trānsilueritis |
| 3rd pl. | trānsiliunt | trānsiliēbant | trānsilient | trānsiluērunt trānsiluēre | trānsiluerant | trānsiluerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | trānsiliam | trānsilīrem | trānsiluerim | trānsiluissem |
| 2nd sg. | trānsiliās | trānsilīrēs | trānsiluerīs | trānsiluissēs |
| 3rd sg. | trānsiliat | trānsilīret | trānsiluerit | trānsiluisset |
| 1st pl. | trānsiliāmus | trānsilīrēmus | trānsiluerīmus | trānsiluissēmus |
| 2nd pl. | trānsiliātis | trānsilīrētis | trānsiluerītis | trānsiluissētis |
| 3rd pl. | trānsiliant | trānsilīrent | trānsiluerint | trānsiluissent |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | trānsilī | — |
| pres. 2nd pl. | trānsilīte | — |
| fut. 2nd sg. | trānsilītō | — |
| fut. 3rd sg. | trānsilītō | — |
| fut. 2nd pl. | trānsilītōte | — |
| fut. 3rd pl. | trānsiliuntō | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | trānsilīre | — |
| perfect infinitive | trānsiluisse | — |
| present participle | trānsiliēns trānsiliente, trānsilientem, trānsilientēs, trānsilientī, trānsilientia, trānsilientibus, trānsilientis, trānsilientīs, trānsilientium | — |
gerundtrānsiliendī, trānsiliendō, trānsiliendum
transĭlĭo or trans-sĭlĭo, īvi or ŭi (the former in Plaut. Truc. 2, 1, 38; Plin. 29, 1, 5, § 9; the latter in Ov. F. 4, 727; Liv. 1, 7, 2; Auct. B. Hisp. 19, 3; Flor. 3, 3, 12 al.;
I.
transilii, Sen. Ep. 39, 5), 4, v. n. and a. [salio], to leap, jump, or spring across, to leap over, spring over, etc. (class.). I. Lit.
(a). Neutr.:
illac per hortum transilivit ad nos, Plaut. Truc. 2, 1, 38: de muro ad nos, Auct. B. Hisp. 19, 3: transilire ex humilioribus in altiorem navem, Liv. 30, 25, 6: in hostium naves, Auct. B. Alex. 46, 4: per Thraciam, Macedoniam et Graeciam, i. e. to hasten through, Flor. 3, 5, 25: hinc in Aegyptum subito, id. 4, 2, 6. — (b). Act.:
fama est, ludibrio fratris Remum novos transiluisse muros, Liv. 1, 7, 2: positas flammas, Ov. F. 4, 727: retia, Plin. 9, 8, 9, § 31: amnem, Flor. 3, 3, 12: vada, Hor. C. 1, 3, 24: quaternos senosque equos, i. e. to leap from one to the other, Flor. 3, 3, 10.— B. In partic., to go quickly over to, hasten to join a party:
eadem aetas Neronis principatu ad Thessalum transilivit, Plin. 29, 1, 5, § 9. — II. Trop.
(a). Neutr., to hasten, make haste, pass rapidly (very rare):
ad ornamenta ea (i. e. aureos anulos) etiam servitute liberati transiliunt, Plin. 33, 2, 8, § 33: onyx in gemmam transilit ex lapide Caramaniae, the name Onyx passed over, was transferred, id. 37, 6, 24, § 90 dub. (v. Jan. ad loc.).— (b). Act. (class.):
transilire ante pedes posita et alia longe repetita sumere, to skip over, neglect, Cic. de Or. 3, 40, 160: ne rem unam pulcherrimam transiliat oratio, to pass by, omil, id. Phil. 2, 33, 84: quid est in principatu tuo quod cujusquam praedicatio vel transilire vel praetervehi debeat? Plin. Pan. 56, 2: non transilivi principis nostri consulatum, id. ib. 56, 66: proxima pars vitae transilienda meae, Ov. P. 1, 2, 146: ne quis modici transiliat munera Liberi, i. e. enjoy to excess, Hor. C. 1, 18, 7.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
trānsiliō or trānssiliō uī, —, īre
trans+ salio, to leap across, jump over, spring over, overleap : ex humilioribus in altiorem navem, L.: Per tantum terrae credere Iudicium studii transiluisse mei, i. e. to have extended , O.: novos muros, L.: vada, H.—Fig., to hasten over, skip over, pass by, neglect, omit : transilire ante pedes posita: Proxima pars vitae transilienda meae, O.— To exceed, transgress, go beyond : modici munera Liberi, H.
Origins
From trāns- (“across”) + saliō (“jump, leap”).