noun · neuterthird declension
trāmen
trāmen n (genitive trāminis)
Classical[ˈtraː.mɛn]Ecclesiastical[ˈtraː.men]
Meaning
- New Latintrain
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | trāmen | trāmina |
| genitive | trāminis | trāminum |
| dative | trāminī | trāminibus |
| accusative | trāmen | trāmina |
| ablative | trāmine | trāminibus |
| vocative | trāmen | trāmina |
Origins
From trahō (“to drag”) + -men, following the etymology of French and English train. Confer trāma for a very similar formation.