adjectivefirst/second-declension adjective
trabēculātus
trabēculātus (feminine trabēculāta, neuter trabēculātum)
Classical[tra.beː.kʊˈɫaː.tʊs]Ecclesiastical[tra.be.kuˈlaː.tus]
Meaning
- New Latinadjectivetrabeculate
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | trabēculātus | trabēculāta | trabēculātum |
| genitive | trabēculātī | trabēculātae | trabēculātī |
| dative | trabēculātō | trabēculātae | trabēculātō |
| accusative | trabēculātum | trabēculātam | trabēculātum |
| ablative | trabēculātō | trabēculātā | trabēculātō |
| vocative | trabēculāte | trabēculāta | trabēculātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | trabēculātī | trabēculātae | trabēculāta |
| genitive | trabēculātōrum | trabēculātārum | trabēculātōrum |
| dative | trabēculātīs | trabēculātīs | trabēculātīs |
| accusative | trabēculātōs | trabēculātās | trabēculāta |
| ablative | trabēculātīs | trabēculātīs | trabēculātīs |
| vocative | trabēculātī | trabēculātae | trabēculāta |
Origins
From trabēcula.