LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

trabēculātus

trabēculātus (feminine trabēculāta, neuter trabēculātum)
Classical[tra.beː.kʊˈɫaː.tʊs]Ecclesiastical[tra.be.kuˈlaː.tus]

Meaning

  1. New Latinadjectivetrabeculate

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativetrabēculātustrabēculātatrabēculātum
genitivetrabēculātītrabēculātaetrabēculātī
dativetrabēculātōtrabēculātaetrabēculātō
accusativetrabēculātumtrabēculātamtrabēculātum
ablativetrabēculātōtrabēculātātrabēculātō
vocativetrabēculātetrabēculātatrabēculātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativetrabēculātītrabēculātaetrabēculāta
genitivetrabēculātōrumtrabēculātārumtrabēculātōrum
dativetrabēculātīstrabēculātīstrabēculātīs
accusativetrabēculātōstrabēculātāstrabēculāta
ablativetrabēculātīstrabēculātīstrabēculātīs
vocativetrabēculātītrabēculātaetrabēculāta

Origins

From trabēcula.

Quick answers

What does trabēculātus mean in Latin?
trabēculātus, a adjective, means “trabeculate”.
How do you pronounce trabēculātus?
In classical Latin, [tra.beː.kʊˈɫaː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [tra.be.kuˈlaː.tus].