adjectivethird-declension one-termination adjective
totuplex
totuplex (genitive totuplicis, adverb totupliciter)
Classical[ˈtɔ.tʊ.pɫɛks]Ecclesiastical[ˈtɔː.tu.pleks]
Meaning
- New Latinone terminationproscribedrarerelativesometimesas manifold (as)
Coordinate term: quotuplex
At confirmatio totuplex debet eſſe : quotuplex diuiſio : hoc est unaqueqꝫ partitionis pars debet confirmationem habere propriam
1511, Ioannes Marius Philelphus, “De Confirmatione”, in Epistole Mari Philelphi:
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | totuplex | totuplex | totuplex |
| genitive | totuplicis | totuplicis | totuplicis |
| dative | totuplicī | totuplicī | totuplicī |
| accusative | totuplicem | totuplicem | totuplex |
| ablative | totuplicī totuplice | totuplicī totuplice | totuplicī totuplice |
| vocative | totuplex | totuplex | totuplex |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | totuplicēs | totuplicēs | totuplicia |
| genitive | totuplicium | totuplicium | totuplicium |
| dative | totuplicibus | totuplicibus | totuplicibus |
| accusative | totuplicīs totuplicēs | totuplicīs totuplicēs | totuplicia |
| ablative | totuplicibus | totuplicibus | totuplicibus |
| vocative | totuplicēs | totuplicēs | totuplicia |
Origins
From tot, totus + -plex.