LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension one-termination adjective

totuplex

totuplex (genitive totuplicis, adverb totupliciter)
Classical[ˈtɔ.tʊ.pɫɛks]Ecclesiastical[ˈtɔː.tu.pleks]

Meaning

  1. New Latinone terminationproscribedrarerelativesometimesas manifold (as)
    Coordinate term: quotuplex
    At confirmatio totuplex debet eſſe : quotuplex diuiſio : hoc est unaqueqꝫ partitionis pars debet confirmationem habere propriam1511, Ioannes Marius Philelphus, “De Confirmatione”, in Epistole Mari Philelphi:

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativetotuplextotuplextotuplex
genitivetotuplicistotuplicistotuplicis
dativetotuplicītotuplicītotuplicī
accusativetotuplicemtotuplicemtotuplex
ablativetotuplicī
totuplice
totuplicī
totuplice
totuplicī
totuplice
vocativetotuplextotuplextotuplex
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativetotuplicēstotuplicēstotuplicia
genitivetotupliciumtotupliciumtotuplicium
dativetotuplicibustotuplicibustotuplicibus
accusativetotuplicīs
totuplicēs
totuplicīs
totuplicēs
totuplicia
ablativetotuplicibustotuplicibustotuplicibus
vocativetotuplicēstotuplicēstotuplicia

Origins

From tot, totus + -plex.

Quick answers

What does totuplex mean in Latin?
totuplex, a adjective, means “as manifold (as)”.
How do you pronounce totuplex?
In classical Latin, [ˈtɔ.tʊ.pɫɛks]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈtɔː.tu.pleks].