noun · masculinesecond declension
Tocharus
Tocharus m sg (genitive Tocharī)
Classical[ˈtɔ.kʰa.rʊs]Ecclesiastical[ˈtɔː.ka.rus]
Meaning
- masculinesingularTocharian (any member of the Tochari, a people who inhabited Bactria)
c. 330 CE – c. 390 CE, Ammianus Marcellinus, Rerum gestarum 23.6.57
Tam vulgo enim increbuerat cum horrore terroreque ad Tocharorum mentionem quaſi panico iſtius ejuſdem cæca, [...]
1729, Georgii Pachymeris Michael Palæologus sive Historia Rerum a Michaele Palæologo, page 76:
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Tocharus | Tocharī |
| genitive | Tocharī | Tocharōrum |
| dative | Tocharō | Tocharīs |
| accusative | Tocharum | Tocharōs |
| ablative | Tocharō | Tocharīs |
| vocative | Tochare | Tocharī |
Origins
Borrowed from Ancient Greek Τόχαρος (Tókharos).
Descendants
- FrenchTochare