noun · femininethird declension
tītillātiō
tītillātiō f (genitive tītillātiōnis)
Classical[tiː.tɪlˈlaː.ti.oː]Ecclesiastical[ti.tilˈlat.t͡si.o]
Meaning
- tickling, titillation
At hās leviōris dūcis voluptātēs, quibus quasi “tītillātiō” (Epicūrī enim hoc verbum est) adhibētur sēnsibus.
But these you consider to be the more trivial pleasures, in which a sort of “tickling” (for this is Epicurus’s own word) is applied to the senses. (First use in Latin: Cicero added the suffix -tio to the verb titillo to interpret the Epicurean concept of “kinetic” or “moving” pleasures that “tickle” the senses.)45 BCE, Cicero, De natura deorum 1.113At nōn est voluptātum tanta quasi “tītillātiō” in senibus.
But, [as they say], there is not such a “tickling” of the pleasures, so to speak, among the elderly. (Cicero re-uses his neologism in De Senectute to explain how older people are fortunate to minimize their pursuits of such ephemeral pleasures.)106 BCE – 43 BCE, Cicero, Cato Maior de Senectute 14.47
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | tītillātiō | tītillātiōnēs |
| genitive | tītillātiōnis | tītillātiōnum |
| dative | tītillātiōnī | tītillātiōnibus |
| accusative | tītillātiōnem | tītillātiōnēs |
| ablative | tītillātiōne | tītillātiōnibus |
| vocative | tītillātiō | tītillātiōnēs |
tītillātĭo, ōnis, f. id.,
I. a tickling, titillation:
voluptates, quibus quasi titillatic sensibus adhibetur, Cic. N. D. 1, 40, 113: non est voluptatum tanta quasi titillatio in senibus, id. Sen. 14, 47; Hier. Ep. 52, 3: corporis, Sen. Ep. 92, 6.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
tītillātiō ōnis, f
titillo, a tickling, titillation : voluptatum.
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin tītillātiō From tītillō, tītillāre + -tiō.
Descendants
- Englishtitillation
In English words that came into English from tītillātiō
- titillationtītillātiō