adjectivefirst/second-declension adjective
Titiānus1
Titiānus (feminine Titiāna, neuter Titiānum)
Meaning
- adjectiveTitian (of or relating to Titus)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Titiānus | Titiāna | Titiānum |
| genitive | Titiānī | Titiānae | Titiānī |
| dative | Titiānō | Titiānae | Titiānō |
| accusative | Titiānum | Titiānam | Titiānum |
| ablative | Titiānō | Titiānā | Titiānō |
| vocative | Titiāne | Titiāna | Titiānum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Titiānī | Titiānae | Titiāna |
| genitive | Titiānōrum | Titiānārum | Titiānōrum |
| dative | Titiānīs | Titiānīs | Titiānīs |
| accusative | Titiānōs | Titiānās | Titiāna |
| ablative | Titiānīs | Titiānīs | Titiānīs |
| vocative | Titiānī | Titiānae | Titiāna |
Tĭtĭānus, a, um, v. Titius, II. B.
Origins
Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Proto-Indo-European *-nós Proto-Italic *-nos Proto-Italic *-ānos Latin -ānus Latin -iānus Latin Titiānus From Titus + -iānus.
Descendants
- EnglishTitian
- Frenchtitien