adjectivefirst/second-declension adjective
Tīrōniānus
Tīrōniānus (feminine Tīrōniāna, neuter Tīrōniānum)
Classical[tiː.roː.niˈaː.nʊs]Ecclesiastical[ti.ro.niˈaː.nus]
Meaning
- adjectiveTironian (of or belonging to Tīrō)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Tīrōniānus | Tīrōniāna | Tīrōniānum |
| genitive | Tīrōniānī | Tīrōniānae | Tīrōniānī |
| dative | Tīrōniānō | Tīrōniānae | Tīrōniānō |
| accusative | Tīrōniānum | Tīrōniānam | Tīrōniānum |
| ablative | Tīrōniānō | Tīrōniānā | Tīrōniānō |
| vocative | Tīrōniāne | Tīrōniāna | Tīrōniānum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Tīrōniānī | Tīrōniānae | Tīrōniāna |
| genitive | Tīrōniānōrum | Tīrōniānārum | Tīrōniānōrum |
| dative | Tīrōniānīs | Tīrōniānīs | Tīrōniānīs |
| accusative | Tīrōniānōs | Tīrōniānās | Tīrōniāna |
| ablative | Tīrōniānīs | Tīrōniānīs | Tīrōniānīs |
| vocative | Tīrōniānī | Tīrōniānae | Tīrōniāna |
Tīrōnĭānus, a, um, v. 2. Tiro.
Origins
Tīrō (oblique stem: Tīrōn-) + -iānus
Descendants
- EnglishTironian
- Frenchtironien