proper noun · masculinesecond declension
Tiribazus
Tiribazus m sg (genitive Tiribazī)
Classical[tɪ.rɪˈbaz.zʊs]Ecclesiastical[ti.riˈbad.d͡zus]
Meaning
- masculinesingularA satrap of Western Armenia
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Tiribazus | — |
| genitive | Tiribazī | — |
| dative | Tiribazō | — |
| accusative | Tiribazum | — |
| ablative | Tiribazō | — |
| vocative | Tiribaze | — |
Origins
Borrowed from Ancient Greek Τιρίβαζος (Tiríbazos), itself from Old Iranian *Tīrībāzu- (literally “arm of the god Tiriya”).