LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · neutersecond declension

tintinnābulum

tintinnābulum n (genitive tintinnābulī)
Classical[tɪn.tɪnˈnaː.bʊ.ɫũː]Ecclesiastical[tin.tinˈnaː.bu.lum]

Meaning

  1. a bell, specifically a tintinnabulum.

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

declension
formsingularplural
nominativetintinnābulum
tintinābulum
tintinnābula
tintinābula
genitivetintinnābulī
tintinābulī
tintinnābulōrum
tintinābulōrum
dativetintinnābulō
tintinābulō
tintinnābulīs
tintinābulīs
accusativetintinnābulum
tintinābulum
tintinnābula
tintinābula
ablativetintinnābulō
tintinābulō
tintinnābulīs
tintinābulīs
vocativetintinnābulum
tintinābulum
tintinnābula
tintinābula

tintinnābŭlum, i, n. tintinno,
I. a bell, signal-bell, e. g. on a door to summon the attendant, on the necks of cattle, etc., Plaut. Trin. 4, 2, 162; id. Ps. 1, 3, 98; Suet. Aug. 91; Plin. 36, 13, 19, § 92; Juv. 6, 441; Mart. 14, 163 in lemm.; Paul. Nol. Carm. 18, 336.

Origins

Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Latin -bulum Latin tintinnābulum From tintinn(ā) (“to ring; to tinkle”) + -bulum (suffix forming instruments).

Descendants
  • Englishtintinnabulum
  • Portuguesetintinábulo
  • Frenchtintinnabuler

In English words that came into English from tintinnābulum

  • tintinnabulationtintinnābulum
  • tintinnabulumtintinnābulum
  • tintinnabulartintinnābulum

In the Academy Smith's classical dictionaries

Quick answers

What does tintinnābulum mean in Latin?
tintinnābulum, a noun, means “a bell, specifically a tintinnabulum.”.
What is the genitive of tintinnābulum?
The genitive singular is tintinnābulī. tintinnābulum is neuter, second declension.
How do you pronounce tintinnābulum?
In classical Latin, [tɪn.tɪnˈnaː.bʊ.ɫũː]; in ecclesiastical (church) Latin, [tin.tinˈnaː.bu.lum].
Which English words come from tintinnābulum?
English words that go back to Latin tintinnābulum include tintinnabulation, tintinnabulum and tintinnabular.