LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinefourth declension

tinnītus

tinnītus m (genitive tinnītūs)
Classical[tɪnˈniː.tʊs]Ecclesiastical[tinˈniː.tus]

Meaning

  1. A ringing, jingling, tinkling.

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

declension
formsingularplural
nominativetinnītustinnītūs
tinnītī
genitivetinnītūs
tinnītī
tinnītuum
tinnītōrum
dativetinnītuī
tinnītō
tinnītibus
tinnītīs
accusativetinnītumtinnītūs
tinnītōs
ablativetinnītū
tinnītō
tinnītibus
tinnītīs
vocativetinnītus
tinnīte
tinnītūs
tinnītī

tinnītus, ūs, m. id.,
I. a ringing, jingling, tingling (poet. and in post-Aug. prose).
I. Lit.: tinnitusque cie et Matris quate cymbala circum, Verg. G. 4, 64: strepit assiduo Tinnitu galea, id. A. 9, 809: sonuit tinnitibus ensis acutis, Ov. M. 5, 204; 6, 589; 14, 536: aera tinnitus repulsa dabunt, id. F. 4, 184; Sil. 13, 146; Quint. 11, 3, 31: ad tinnitum aeris, Sen. Ira, 3, 35, 3; Plin. 34, 8, 19, § 76; 19, 1, 2, § 9: cuminum silvestre auribus instillatur ad sonitus atque tinnitus, a ringing in the ears, id. 20, 15, 57, § 162; 23, 4, 42, § 85; 28, 2, 5, § 24.— *
II. Transf., of language, a jingling, jingle of words: tinnitus Gallionis, Tac. Or. 26; cf. tinnulus, II.

Origins

Proto-Indo-European *-tus Proto-Italic *-tus Latin -tus Latin tinnītus From tinniō (“ring, jingle, clink”) + -tus (abstract noun suffix).

Descendants
  • Englishtinnitus
  • GermanTinnitus
  • Portuguesetinido
  • Czechtinnitus
  • Czechtinitus
  • Finnishtinnitus

In English words that came into English from tinnītus

  • tinnitustinnītus

Quick answers

What does tinnītus mean in Latin?
tinnītus, a noun, means “A ringing, jingling, tinkling.”.
What is the genitive of tinnītus?
The genitive singular is tinnītūs. tinnītus is masculine, fourth declension.
How do you pronounce tinnītus?
In classical Latin, [tɪnˈniː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [tinˈniː.tus].