noun · femininefirst declension
tīnctūra
tīnctūra f (genitive tīnctūrae)
Classical[tiːŋkˈtuː.ra]Ecclesiastical[tiŋkˈtuː.ra]
Meaning
- a dyeing
Reddetur et per se cyanos, accommodato paulo ante et iaspidi nomine a colore caeruleo. optima Scythica, dein Cypria, postremo Aegyptia. adulteratur maxime tinctura, idque in gloria est regum Aegypti; adscribitur et qui primus tinxit. dividitur autem et haec in mares feminasque. inest ei aliquando et aureus pulvis, non qualis sappiris; in his enim aurum punctis conlucet.
77 CE – 79 CE, Plinius Maior, Naturalis Historia 37.119
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | tīnctūra | tīnctūrae |
| genitive | tīnctūrae | tīnctūrārum |
| dative | tīnctūrae | tīnctūrīs |
| accusative | tīnctūram | tīnctūrās |
| ablative | tīnctūrā | tīnctūrīs |
| vocative | tīnctūra | tīnctūrae |
tinctūra, ae, f. id.,
I. a dyeing, Plin. 37, 9, 38, § 119.—In plur., Plin. 31, 10, 46, § 110.
Origins
Proto-Indo-European *teng-der. Proto-Italic *tengō Latin tingō Proto-Indo-European *-tew-? Proto-Indo-European *-r-eh₂? Latin -tūra Latin tīnctūra From tingō + -tūra.
Descendants
- Catalantintura
- Englishtincture
- Frenchteinture
- GermanTinktur
- Italiantintura
- Occitantenchura
- Portuguesetintura
- Spanishtintura
- Asturiantintura
- Corsicantintura
In English words that came into English from tīnctūra
- tincturetīnctūra