LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

thrācius

thrācius (feminine thrācia, neuter thrācium)
Classical[ˈtʰraː.ki.ʊs]Ecclesiastical[ˈtraː.t͡ʃi.us]

Meaning

  1. adjectiveThracian

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativethrāciusthrāciathrācium
genitivethrāciīthrāciaethrāciī
dativethrāciōthrāciaethrāciō
accusativethrāciumthrāciamthrācium
ablativethrāciōthrāciāthrāciō
vocativethrāciethrāciathrācium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativethrāciīthrāciaethrācia
genitivethrāciōrumthrāciārumthrāciōrum
dativethrāciīsthrāciīsthrāciīs
accusativethrāciōsthrāciāsthrācia
ablativethrāciīsthrāciīsthrāciīs
vocativethrāciīthrāciaethrācia

Origins

Derived from thrāx (“Thracian”) + -ius (“adjective-forming suffix”).

Descendants
  • Catalantraci
  • Frenchthrace
  • Italiantracio
  • Portuguesetrácio
  • Romaniantrac
  • Spanishtracio

Quick answers

What does thrācius mean in Latin?
thrācius, a adjective, means “Thracian”.
How do you pronounce thrācius?
In classical Latin, [ˈtʰraː.ki.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈtraː.t͡ʃi.us].