adjectivefirst/second-declension adjective
teutonicus
teutonicus (feminine teutonica, neuter teutonicum)
Classical[tɛu̯ˈtɔ.nɪ.kʊs]Ecclesiastical[teu̯ˈtɔː.ni.kus]
teutonica sg. nom. f.; pl. nom. n.; pl. acc. n.; sg. abl. f.; sg. voc. f.; pl. voc. n.
Meaning
- adjectiveTeutonic; Germanic; German
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | teutonicus | teutonica | teutonicum |
| genitive | teutonicī | teutonicae | teutonicī |
| dative | teutonicō | teutonicae | teutonicō |
| accusative | teutonicum | teutonicam | teutonicum |
| ablative | teutonicō | teutonicā | teutonicō |
| vocative | teutonice | teutonica | teutonicum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | teutonicī | teutonicae | teutonica |
| genitive | teutonicōrum | teutonicārum | teutonicōrum |
| dative | teutonicīs | teutonicīs | teutonicīs |
| accusative | teutonicōs | teutonicās | teutonica |
| ablative | teutonicīs | teutonicīs | teutonicīs |
| vocative | teutonicī | teutonicae | teutonica |
Origins
From Teutonēs, Teutonī (“the Teutons”), probably from Proto-Germanic *þeudanōz, *þeudō. More at Teutons.