LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

teutonicus

teutonicus (feminine teutonica, neuter teutonicum)
Classical[tɛu̯ˈtɔ.nɪ.kʊs]Ecclesiastical[teu̯ˈtɔː.ni.kus]
teutonica sg. nom. f.; pl. nom. n.; pl. acc. n.; sg. abl. f.; sg. voc. f.; pl. voc. n.

Meaning

  1. adjectiveTeutonic; Germanic; German

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeteutonicusteutonicateutonicum
genitiveteutonicīteutonicaeteutonicī
dativeteutonicōteutonicaeteutonicō
accusativeteutonicumteutonicamteutonicum
ablativeteutonicōteutonicāteutonicō
vocativeteutoniceteutonicateutonicum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeteutonicīteutonicaeteutonica
genitiveteutonicōrumteutonicārumteutonicōrum
dativeteutonicīsteutonicīsteutonicīs
accusativeteutonicōsteutonicāsteutonica
ablativeteutonicīsteutonicīsteutonicīs
vocativeteutonicīteutonicaeteutonica

Origins

From Teutonēs, Teutonī (“the Teutons”), probably from Proto-Germanic *þeudanōz, *þeudō. More at Teutons.

Quick answers

What does teutonicus mean in Latin?
teutonicus, a adjective, means “Teutonic; Germanic; German”.
How do you pronounce teutonicus?
In classical Latin, [tɛu̯ˈtɔ.nɪ.kʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [teu̯ˈtɔː.ni.kus].