proper noun · masculinesecond declension
Teutobodus
Teutobodus m sg (genitive Teutobodī)
Classical[tɛu̯ˈtɔ.bɔ.dʊs]Ecclesiastical[teu̯ˈtɔː.bo.dus]
Meaning
- masculinesingulara Cimbrian king
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Teutobodus | — |
| genitive | Teutobodī | — |
| dative | Teutobodō | — |
| accusative | Teutobodum | — |
| ablative | Teutobodō | — |
| vocative | Teutobode | — |
Origins
Borrowed from Gaulish *Towtobodwos.