adjectivefirst/second-declension adjective
testiculātus
testiculātus (feminine testiculāta, neuter testiculātum)
Classical[tɛs.tɪ.kʊˈɫaː.tʊs]Ecclesiastical[tes.ti.kuˈlaː.tus]
Meaning
- adjectivehaving testicles
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | testiculātus | testiculāta | testiculātum |
| genitive | testiculātī | testiculātae | testiculātī |
| dative | testiculātō | testiculātae | testiculātō |
| accusative | testiculātum | testiculātam | testiculātum |
| ablative | testiculātō | testiculātā | testiculātō |
| vocative | testiculāte | testiculāta | testiculātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | testiculātī | testiculātae | testiculāta |
| genitive | testiculātōrum | testiculātārum | testiculātōrum |
| dative | testiculātīs | testiculātīs | testiculātīs |
| accusative | testiculātōs | testiculātās | testiculāta |
| ablative | testiculātīs | testiculātīs | testiculātīs |
| vocative | testiculātī | testiculātae | testiculāta |
testĭcŭlātus, a, um, adj. testiculus,
I. having testicles.
I. Adj.:
equi (opp. spadones), Veg. Vet. 4, 7.—II. Subst.: testĭcŭ-lata, ae, f. (sc. herba), a plant, called also mercurialis and orchion, App. Herb. 82.
Origins
Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-tós Proto-Indo-European *-eh₂tos Proto-Italic *-ātos Latin -ātus Latin testiculātus From testiculus (“testicle”) + -ātus (“-ed”).
Descendants
- Frenchtesticulé
In English words that came into English from testiculātus
- testiculatedtesticulātus