noun · femininefirst declension
terracia
terracia f (genitive terraciae)
Classical[tɛrˈra.ki.a]Ecclesiastical[terˈraː.t͡ʃi.a]
Meaning
- Medieval Latinfeminineterrace
- Medieval Latinfemininebalcony
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | terracia | terraciae |
| genitive | terraciae | terraciārum |
| dative | terraciae | terraciīs |
| accusative | terraciam | terraciās |
| ablative | terraciā | terraciīs |
| vocative | terracia | terraciae |
Origins
From terra (“earth”).