adjectivefirst/second-declension adjective
tergiversātōrius
tergiversātōrius (feminine tergiversātōria, neuter tergiversātōrium)
Classical[tɛr.ɡɪ.wɛr.saːˈtoː.ri.ʊs]Ecclesiastical[ter.d͡ʒi.ver.saˈtɔː.ri.us]
Meaning
- adjectivetergiversating, evasive, delaying
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | tergiversātōrius | tergiversātōria | tergiversātōrium |
| genitive | tergiversātōriī | tergiversātōriae | tergiversātōriī |
| dative | tergiversātōriō | tergiversātōriae | tergiversātōriō |
| accusative | tergiversātōrium | tergiversātōriam | tergiversātōrium |
| ablative | tergiversātōriō | tergiversātōriā | tergiversātōriō |
| vocative | tergiversātōrie | tergiversātōria | tergiversātōrium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | tergiversātōriī | tergiversātōriae | tergiversātōria |
| genitive | tergiversātōriōrum | tergiversātōriārum | tergiversātōriōrum |
| dative | tergiversātōriīs | tergiversātōriīs | tergiversātōriīs |
| accusative | tergiversātōriōs | tergiversātōriās | tergiversātōria |
| ablative | tergiversātōriīs | tergiversātōriīs | tergiversātōriīs |
| vocative | tergiversātōriī | tergiversātōriae | tergiversātōria |
tergĭversātōrĭus, a, um, adj. id.
I. shuffing, evasiv (late Lat.): defensio, Aug Gest. c. Emer. 11.
Origins
Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin tergiversātōrius From tergiversātor (“tergiversator, avoider, delayer”) + -ius (“-y: forming adjectives”).