LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

tergiversātiō

tergiversātiō f (genitive tergiversātiōnis)
Classical[tɛr.ɡɪ.wɛrˈsaː.ti.oː]Ecclesiastical[ter.d͡ʒi.verˈsat.t͡si.o]

Meaning

  1. subterfuge, tergiversation

Declension

declension
formsingularplural
nominativetergiversātiōtergiversātiōnēs
genitivetergiversātiōnistergiversātiōnum
dativetergiversātiōnītergiversātiōnibus
accusativetergiversātiōnemtergiversātiōnēs
ablativetergiversātiōnetergiversātiōnibus
vocativetergiversātiōtergiversātiōnēs

tergĭversātĭo, ōnis, f. tergiversor,
I. a declining, refusing; a shift, subterfuge, tergiversation: quid ergo erat morae et ter giversationis, Cic. Mil. 20, 54: tergiversationem istam probo, id. Att. 10, 7, 1; Auct B Afr 8, 4.—In plur., Front. Aquaed. 5.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin tergiversātiō From tergiversor (“tergiversate, turn one's back, avoid”) + -tiō (“-tion: forming abstract nouns”).

Descendants
  • Englishtergiversation
  • Frenchtergiversation

In English words that came into English from tergiversātiō

  • tergiversationtergiversātiō

Quick answers

What does tergiversātiō mean in Latin?
tergiversātiō, a noun, means “subterfuge, tergiversation”.
What is the genitive of tergiversātiō?
The genitive singular is tergiversātiōnis. tergiversātiō is feminine, third declension.
How do you pronounce tergiversātiō?
In classical Latin, [tɛr.ɡɪ.wɛrˈsaː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ter.d͡ʒi.verˈsat.t͡si.o].