LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

tenuiflōrus

tenuiflōrus (feminine tenuiflōra, neuter tenuiflōrum)
Classical[tɛ.nu.ɪˈfɫoː.rʊs]Ecclesiastical[te.nu.iˈflɔː.rus]

Meaning

  1. New Latinadjectivethin-flowered; having thin flowers

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativetenuiflōrustenuiflōratenuiflōrum
genitivetenuiflōrītenuiflōraetenuiflōrī
dativetenuiflōrōtenuiflōraetenuiflōrō
accusativetenuiflōrumtenuiflōramtenuiflōrum
ablativetenuiflōrōtenuiflōrātenuiflōrō
vocativetenuiflōretenuiflōratenuiflōrum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativetenuiflōrītenuiflōraetenuiflōra
genitivetenuiflōrōrumtenuiflōrārumtenuiflōrōrum
dativetenuiflōrīstenuiflōrīstenuiflōrīs
accusativetenuiflōrōstenuiflōrāstenuiflōra
ablativetenuiflōrīstenuiflōrīstenuiflōrīs
vocativetenuiflōrītenuiflōraetenuiflōra

Origins

From tenuis (“thin”) + -flōrus (“flowered”).

Quick answers

What does tenuiflōrus mean in Latin?
tenuiflōrus, a adjective, means “thin-flowered; having thin flowers”.
How do you pronounce tenuiflōrus?
In classical Latin, [tɛ.nu.ɪˈfɫoː.rʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [te.nu.iˈflɔː.rus].