noun · femininefirst declension
tennessīnē
tennessīnē f (genitive tennessīnēs)
Classical[tɛn.nɛsˈsiː.neː]Ecclesiastical[ten.nesˈsiː.ne]
Meaning
- tennessine
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | tennessīnē | tennessīnae |
| genitive | tennessīnēs | tennessīnārum |
| dative | tennessīnae | tennessīnīs |
| accusative | tennessīnēn | tennessīnās |
| ablative | tennessīnē | tennessīnīs |
| vocative | tennessīnē | tennessīnae |
Origins
Internationalism (see English tennessine).