noun · femininethird declension
tarditūdō
tarditūdō f (genitive tarditūdinis)
Meaning
- slowness, tardiness
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | tarditūdō | tarditūdinēs |
| genitive | tarditūdinis | tarditūdinum |
| dative | tarditūdinī | tarditūdinibus |
| accusative | tarditūdinem | tarditūdinēs |
| ablative | tarditūdine | tarditūdinibus |
| vocative | tarditūdō | tarditūdinēs |
tardĭtūdo, ĭnis, f. id.,
I. slowness, tardiness (ante-class. form for tarditas): podagrosi estis ac vicistis cochleam tarditudine, * Plaut. Poen. 3, 1, 29: segnes somno et tarditudine, Att. ap. Non. 181, 20 (Trag. Rel. v. 69 Rib.).
Origins
From tardus + -tūdō.