verb
tardandum
tardandum (accusative, gerundive tardandus)
Meaning
- accusativehesitating
Audendō virtūs crēscit, tardandō timor.
Virtue grows by daring, fear by hesitating.c. 50 BCE, Publilius Syrus, Sententiae
Origins
From tardō (“to hesitate”).
Audendō virtūs crēscit, tardandō timor.Virtue grows by daring, fear by hesitating.c. 50 BCE, Publilius Syrus, SententiaeFrom tardō (“to hesitate”).