proper noun · masculinesecond declension
Tarcondimotus
Tarcondimotus m sg (genitive Tarcondimotī)
Classical[tar.kɔnˈdɪ.mɔ.tʊs]Ecclesiastical[tar.konˈdiː.mo.tus]
Meaning
- masculinesingularA king of Cilicia
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Tarcondimotus | — |
| genitive | Tarcondimotī | — |
| dative | Tarcondimotō | — |
| accusative | Tarcondimotum | — |
| ablative | Tarcondimotō | — |
| vocative | Tarcondimote | — |
Origins
From Ancient Greek Ταρκονδιμότος (Tarkondimótos).